Ocena brak

RÓD

Autor /Naum Dodano /12.04.2012

Grupa społ. oparta na więzi krwi, obejmująca pewną liczbę rodzin wywodzących swoje pochodzenie od prawdziwego a. fikcyjnego wspólnego przodka, mających wspólną nazwę, zawołanie, nazwisko, herb i mówiących tymże dialektem, powszechna forma organizacji społ. w okresie wspólnoty pierwotnej, zachowana również wśród rycerstwa epoki' feudalnej; por. Familia; Fratrie; Klan. Bratni ród dawn. o ludziach tej samej narodowości.

Po co tu obce mowy?

Polski pijemy miód;

Lepszy śpiew narodowy

I lepszy bratni ród.

A. Mickiewicz, Pieśń filaretów, 9-12.

Nie rzucim ziemi, skąd nasz ród zob. Rodem (kto), rodem skąd być kimś z pochodzenia, pochodzić skąd, urodzić się gdzie. , Rodem kurki czubate zob. Kura.

Ród heraldyczny sztuczny związek między rodzinami szlacheckimi, wynikający nie z pokrewieństwa, ale ze wspólnie używanego zawołania, potem godła, herbu. Ród ludzki, ród człowieczy, ród Adama rodzaj ludzki, ludzie, ludzkość. Ród męski, ród niewieści przest., żart. mężczyźni, kobiety.

Ród rycerski we wczesnej fazie ustroju feudalnego w śrdw. związek rodzin oparty na poczuciu więzów krwi, wspólnoty terytorialnej, zawołania i godła herbowego, który (w poszczególnych krajach) tracił znaczenie między XIII a XV w., aby w XVI w. stać się synonimem rodziny szlacheckiej o wspólnym nazwisku i herbie. Wieść ród od kogoś a. skąd dawn. wywodzić się, pochodzić od kogoś, skąd.

Zakała rodu ktoś przynoszący wstyd, niesławę rodzinie, okrywający ją hańbą, czarna owca. Z piekła rodem zły, złośliwy, swarliwy, niegodziwy. Z rodu z pochodzenia.

Podobne prace

Do góry