Ocena brak

ROCZNIKI, średniow. zapiski hist.

Autor /monia25 Dodano /21.03.2012

ROCZNIKI, średniow. zapiski hist., w których pod kolejnymi datami rocznymi notowano wydarzenia rozmaitej doniosłości i charakteru. R. mogły być obszerniejsze lub krótsze, dotyczyć tylko pewnego okresu lub też sięgać daleko w przeszłość, w tym wypadku oczywiście z wykorzystaniem in., starszych zabytków tego rodzaju. Do Polski zwyczaj spisywania r. przyszedł z religią chrześc. i cywilizacją łac. i rozpowszechnił się w różnych ośrodkach, najczęściej kościelnych. Do najważniejszych należą ośrodki kapitulne w Krakowie i Poznaniu, ośrodek cysterski i franciszkański. Zachowało się w Polsce ze średniowiecza ponad 20 roczników pol., z których najstarszy jest R. świętokrzyski dawny (powst. w XII w. w Krakowie), a najcenniejszy historycznie R. kapitulny krakowski (zachowany w redakcji z XIII w.). Nie wyświetlony do dziś pozostaje problem pierwotnego źródła najstarszych r. polskich i ich proweniencji. W XV i XVI w. tytuł R. (Annales) noszą wielkie opracowania hist., jak Annales seu Cronicae inclyti Regni Poloniae J. Długosza lub Annales Polonici ab excessu Sigismundi I S. Orzechowskiego - w tym ostatnim wypadku pod wpływem historiografii starożytnej. Polskie r. wydał A. Bielowski i jego następcy w —> Monumenta Poloniae Historica, t. 2-5, Lw. 1872-88 (t. 6, Kr. 1893); R. wielkopolskie wyd. B. Kiirbis, w MPH Series nova, t. 6, W. 1962; Najdawniejsze r. krakowskie i kalendarz wyd. Z. Budkowa, tamże t. 5, W. 1978.

P. DAVID Les sources de l'histoire de Pologne a l'epoque des Piasts, Paryż 1934; G. LABUDA Gdzie pisano najdawniejsze r. polskie?, Roczniki Hist. 27 (1957); Z. BUDKOWA Początki polskiego rocznikarstwa, Studia Źródłozn. 2 (1958); J. DĄBROWSKI Dawne dziejopisarstwo polskie, Wr. 1964.

Podobne prace

Do góry