Ocena brak

RIVOLI, osada w płn. Włoszech, nad rz. Adygą, w okolicach Werony

Autor /Cieszygor123 Dodano /14.06.2013

Gdzie 14 I 1797 Bonaparte odniósł świetne zwycięstwo nad armią austr. gen. Alvinzy’ego.

Armia austr. wyruszyła z płd. Tyrolu, by odblokować obleganą przez Francuzów Mantuę. Alvinzy miał 28 tys. żoł., maszerujących pięcioma kolumnami wzdłuż doliny Adygi. Dwie dalsze kolumny (Bayalicia i Provery) posłane zostały na Weronę i Legnano, aby zmylić Bonapartego co do rzeczywistego celu tej ofensywy.

Bonaparte dysponował 35 tys. żoł., nie licząc 10 tys., które oblegały Mantuę. Jego dyw. były jednak rozrzucone na znacznej przestrzeni na wypadek austr. ataku z kilku kierunków. Massena i Augereau wzywali go na pomoc ku Weronie i Legnano, atakowanym już przez nieprzyjaciela. 13 I Bonaparte nabrał jednak przekonania, że główne natarcie nastąpi z płn. Tam właśnie znajdował się Joubert z 10 tys. żoł. Wieczorem 13 I nadeszła wiadomość, że Joubert utracił osadę La Corona pod naciskiem górującego liczebnie przeciwnika. Bonaparte zaczął pospiesznie ściągać rozrzucone dyw., wzywając do siebie Massenę spod Werony i Reya znad Jeziora Garda.

Tuż po północy przybył na płaskowyż R., by powstrzymać Jouberta, gotowego opuścić tak znakomitą pozycję. Alvinzy postanowił uderzyć frontalnie poprzez rz. Tasso na wzgórza Trombalore, prowadzące ku R. Uczynili to gen. Lip-tay, Koblos i Ocksay, podczas gdy 7 tys. żoł. Quas-danovicia i Vukassovicia starało się obejść prawe skrzydło Francuzów. 4 tys. żoł. gen. Lusignana próbowało natomiast oskrzydlić ich z lewej strony. Joubert otrzymał rozkaz posłania dwu bryg. piech. na wzgórza Trombalore, a trzecią bryg. miał utrzymać w. San Marco. 14 I o godz. 6 pojawiła się dyw. Masseny.

Jedna jej bryg. otrzymała zadanie zabezpieczenia lewego skrzydła franc. ugrupowania w pobliżu Monte Moscat, reszta natomiast pozostała w odwodzie. O świcie zaczęła się walka o wzgórza Trombalore, gdzie Joubert, wspierany przez baterię 18 dział, zdołał odeprzeć austr. ataki. Tymczasem jednak najdalej na zach. wysunięta franc. bryg. została oskrzydlona przez gen. Liptaya i ogarnięta paniką opuściła swe stanowiska. Massena z 2 tys. żoł. przybył z R., by wypełnić powstałą lukę i opanować sytuację.

Kryzys nastąpił o godz. 10, gdy Austriacy podjęli równoczesne ataki na obu skrzydłach. Massena otrzymał rozkaz odparcia Lusignana i zabezpieczenia w ten sposób drogi odwrotu. Widząc, że Quasdanović zyskuje teren, atakując ze wsch., Bonaparte ściągnął część wojska z centrum swego ugrupowania na wzgórzach Trombalore i przeszedł do kontrnatarcia.

Dopomógł mu szczęśliwy przypadek, gdyż pocisk wystrzelony z franc. działa trafił w austr. jaszczyk amunicyjny i wywołał seryjną eksplozję. Leclerc i Lasalle poprowadzili 500 kawalerzystów do desperackiego ataku i wyrzucili przeciwnika poza ważną pozycję, jaką był wąwóz Osteria. Natychmiast po tym sukcesie Bonaparte zawrócił żoł. Jouberta na wzgórza Trombalore, by odeprzeć natarcie Alvinzyego. Tymczasem nadeszła dyw. Reya, która wspólnie z dyw. Masseny wzięła w dwa ognie oddziały Lusignana i zmusiła 3 tys. Austriaków do kapitulacji. O godz. 17 walka dobiegła końca.

Bonaparte z dyw. Masseny pospieszył jeszcze do Anghiari, gdzie Provera z 5 tys. żoł. próbował przeprawić się przez Adygę i dotrzeć do Mantui. 15 I Rey i Joubert wznowili ataki na wojska Alvin-zy’ego, odbijając osadę La Corona. Austriacy zaczęli odwrót na płn. W dwudniowych zmaganiach Alvinzy stracił 14 tys. ludzi (zabitych, rannych i wziętych do niewoli), a więc połowę swoich sił. Straty franc. nie przekraczały 5 tys.

15 I Bonaparte rozbił Proverę pod La Favoritą i zmusił go do kapitulacji. Oblężony w Mantui Wurmser, nie widząc możliwości ratunku, sam kapitulował 2 II. Francuzi opanowali ostatecznie dolinę Padu. Droga na Wiedeń stanęła otworem.

Podobne prace

Do góry