Ocena brak

Reumatoidalne zapalenie stawów - WSKAZANIA DO LECZENIA OPERACYJNEGO

Autor /ferdziu Dodano /21.12.2012

Decyzja co do leczenia operacyjnego niestabilności Cl—C2 jest dość trudna i powinna być podejmowana przez specjalistów mających szczególną praktykę w leczeniu zmian chorobowych kręgosłupa, a w szczególności zmian w przebiegu.Jakubowski, wymieniając wskazania do leczenia operacyjnego w rzs, wśród wskazań bezwzględnych wymienia między innymi niestabilność Cl—C2 . Canaty i wsp. polecają wczesną diagnostykę niestabilności i leczenie operacyjne . Ich zdaniem opóźnienie diagnostyki i leczenia łączy się ze zmniejszeniem szans na uzyskanie poprawy neurologicznej i funkcjonalnej. Marks i Sharp przestrzegają przed niebezpieczeństwem pozostawienia niestabilności kręgosłupa bez leczenia operacyjnego . W nieleczonych przypadkach obserwowali zgony z powodu uszkodzenia rdzenia. Podkreślają też, że zbyt późna interwencja chirurgiczna zmniejsza szanse na cofnięcie się zmian neurologicznych.

Mcijers i wsp. odrzucają zupełnie możliwość leczenia bezoperacyjnego niestabilności Cl—C2 w rzs . Dziewięciu chorych przez nich obserwowanych, którzy nie wyrazili zgody na operację (usztywnienie kręgosłupa), zmarło w ciągu jednego roku, głównie z powodu uszkodzenia rdzenia kręgowego.

Trudnojest w sposób jednoznaczny powiedzieć, że każde choćby najmniejsze podejrzenie niestabilności kręgosłupa w odcinku szyjnym wymaga leczenia operacyjnego.

Wskazania do leczenia operacyjnego można podzielić na względne i bezwzględne.

Do bezwzględnych wskazań leczenia operacyjnego zaliczyć można: gwałtownie pojawiające się zaburzenia neurologiczne pod postacią parestezji, niedowładów, wzmożonego napięcia mięśniowego kończyn dolnych, wystąpienia zaburzeń czucia głębokiego, odruchów patologicznych w obrębie kończyn dolnych;narastającą szybko w czasie, ewidentną niestabilność pomiędzy kręgami; obserwowane w MRJ znaczne zmiany uciskowe rdzenia kręgowego, powstające na skutek przemieszczonego zęba kręgu obrotowego bądź przemieszczonych trzonów kręgowych, zwłaszcza z występowaniem ognisk niedokrwiennych w obrębie rdzenia kręgowego.

Do względnych wskazań leczenia operacyjnego zmian chorobowych kręgosłupa w przebiegu rzs zaliczyć można:

- zwiększanie się odstępu między lukiem przednim kręgu szczytowego a zębem kręgu obrotowego;

- narastające zmiany erozyjne w obrębie zęba kręgu obrotowego;

- narastające zmiany erozyjne trzonów kręgowych z zaburzeniami statyki kręgosłupa;

- przewlekłe postępujące cechy niestabilności kręgosłupa;

- narastające znaczne dolegliwości bólowe k ręgosłupa, z cecham i chorobowym i w obrazie rtg bądź TK.

Pamiętać też należy, że olbrzymie, rozległe zmiany zanikowe ostcoporotyczne w obrębie kręgosłupa mogą uniemożliwić zrealizowanie planu operacyjnego.

Wśród metod leczenia operacyjnego niestabilności CI— C2 najczęściej stosowane jest usztywnienie tylne Cl—C2 lub usztywnienie tylne potyliczno-kręgo-we. Ranawat i wsp. uważają usztywnienie tylne za metodę z wyboru. Auiorzy przestrzegają wręcz przed usztywnieniem przednim Cl—C2 w rzs [27].

Zwolennikami usztywnień tylnych Cl—C2 w rzs są leż Hamblen (proponuje usztywnienia potyliczno-kręgowe), Crockard, Ransford, Zoma . Ten ostatni operował 32 chorych, wykonując usztywnienie tylne, u 13 chorych zastosował usztywnienie potyliczno-kręgowe .

Innym sposobem leczenia operacyjnego, zwłaszcza przy współistniejących zaburzeniach neurologicznych, jest usunięcie zęba kręgu obrotowego z dojścia przez jamę ustną . Czasami łączy się ten zabieg z wtórnym usztywnieniem tylnym potyliczno-kręgowym.

Usunięcia zęba kręgu obrotowego z dojścia przedniego dokonuje się zwłaszcza wówczas, gdy w MRJ daje się zaobserwować znaczne zmiany uciskowe rdzenia spowodowane przemieszczonym zębem.

 

Podobne prace

Do góry