Ocena brak

Relacje nauczyciel-uczeń. Wspieranie rozwoju dziecka w szkole

Autor /eldendubs Dodano /22.06.2006

Prawidłowe wychowanie dziecka nie zależy jedynie od jego rodziców. Ogromną rolę odgrywa również szkoła,w której szczególny wpływ na rozwój dziecka mają nauczyciele, wychowawcy oraz grono rówieśnicze. Uczeń uczęszczając do szkoły powinien zdobywać wiedzę, potrzebną do rozwijania osobowości, umysłowości oraz zainteresowań. Wiedza ta zaowocuje w przyszłości jako odpowiednie przygotowanie do samodzielnego, dorosłego życia. Czuwać nad tym powinien nauczyciel lub wychowawca klasy. Carl Rogers uważa, że główne zadanie wychowawcy klasy polega na tym, by stworzyć klimat, w którym uczeń nie tylko będzie czuł się dobrze, ale będzie także stymulowany do rozwoju, nie tylko będzie przestrzegał, ale i doświadczał tego, że nauczyciel wychowawca klasy stara się rozumieć jego odczucia i jego świat. W pracy z klasą działania wychowawcy powinny być szczególnie nastawione na osiągnięcie takiego stanu jej funkcjonowania, aby klasa:
• Zapewniała uczniowi poczucie bezpieczeństwa jako warunek swobodnej pracy nad sobą,
• Tworzyła warunki angażowania się ucznia w życie klasy,
• Pomagała uczniowi w samookreśleniu i budowaniu poczucia swojej tożsamości,
• Tworzyła warunki rozwijania poczucia własnej wartości ucznia oraz uczenia pozytywnej, racjonalnej oceny innych ludzi,
• Uczeń był motywowany do samodoskonalenia, pracy nad sobą,
• Tworzyła warunki radzenia sobie ze stresem i wzmocnienia odporności psychicznej
Podejmując te działania nauczyciele-wychowawcy klas winni mieć na uwadze i to, że nie podejmują ich po to, aby uczniowie realizowali ich cele, ale po to, żeby potrafili formułować swe własne cele i oceniać ich wartość. Powinni również zdawać sobie sprawę z odpowiedzialności, jaka na nich ciąży.
Rozpatrując zagadnienie odpowiedzialności wychowawcy klasy, należy szczególnie podkreślić, że:
• Mamy tutaj przede wszystkim do czynienia z odpowiedzialnością jednostki za drugiego człowieka i to takiego, na którego ma ona wpływ,
• Częściej mamy tu do czynienia z odpowiedzialnością moralną niż prawną,
• Poczucie tej odpowiedzialności dotyczy przede wszystkim tego, kim staje się uczeń w zestawieniu z jego możliwościami rozwojowymi,
• Nauczyciel powinien poczuwać się do odpowiedzialności za siebie jako wychowawcę oraz za poziom swoich kwalifikacji zawodowych,
• Wychowawca powinien czuć się współodpowiedzialny za to, że uczeń, z którym współpracuje, nie realizuje swoich możliwości rozwojowych,
• Wychowawca powinien czuć się odpowiedzialny nie tylko za własne działania na rzecz tworzenia warunków rozwoju ucznia, ale także za działania nie podjęte przez siebie,
Dwa ostatnie punkty uważam za szczególnie ważne w sprawowaniu pieczy nad odpowiednim podejściem ucznia do nauki, a co za tym idzie, jego prawidłowym przygotowaniu do dorosłego życia.

Podobne prace

Do góry