Ocena brak

REFLEKSJA

Autor /truchtacz Dodano /13.11.2012

 

REFLEKSJA (nłc. = zginanie w tył, odbicie promieni; odwracanie się za siebie) gr. dianoia (Platon), symhouleusis; ang. reflection; fr. reflexion; nm. Reflexion, Uberlegung, Besinnung (W. Dilthey)

Termin stosowany zwłaszcza przez J. Locke'a, B. Spinozę i G. W. Leibniza.

1. psych. Odwrócenie uwagi od świata zewnętrznego i skoncentrowanie jej na własnych aktach i stanach psychicznych

dla wyraźniejszego uświadomienia ich so­bie, dla przeanalizowania i śledzenia ich ewolucji.

2. t. pozn. Zwrócenie się myśH ku własnej aktywnności, stanowiące podstawę poznania refleksyjnego, które może być wyłącznie jednostkowe, w odróżnieniu od refleksyjne­go poznania ogólnego w znaczeniu psycho­logicznym (zob. wyżej /!/). Refleksja jed­nostkowa (doświadczalna) może być:

  1. aktualna — poznanie własnego ist­nienia w aktualnym spostrzeganiu swych intelektualnych funkcji (species impressa i expressa jako sama inteligencja) lub włas­nej natury (species expressa różna od aktu poznania);

  2. habitualna — poznanie własnego —> ja (1) metafizycznego jako podłoża aktów psy­chicznych.

3. pot. Uważne rozpatrywanie jakiegoś przedmiotu myśli, ażeby go lepiej zrozu­mieć; równoznacznik namysłu i —> medy­tacji.

Do góry