Ocena brak

REDUKCJA

Autor /truchtacz Dodano /12.11.2012

 

REDUKCJA (nłc. <reductio> = sprowadze­nie do mniejszej miary, ograniczenie, zmniejszenie) gr. anagoge; ang. reduction; fr. reduction; run. Reduktion

  1. W logice tradycyjnej — syn.-^ dowód (1), np. redukcja trybów syłogistycznych do trybów pierwszej figury oznacza do­wodzenie na podstawie trybów pierwszej figury, przyjętych jako aksjomaty. Redu­kcja do absurdu (reductio ad absurdum) syn.-^ dowód nie wprost.

  2. metod. Rozumowanie redukcyjne — uznawanie racji na podstawie następstwa uznanego za prawdziwe (-> sprawdzanie, —> wyjaśnianie /1/); i;s-> dedukcja (1).

  3. metod. Czynność konstruowania —> de­finicji redukcyjnej.

  4. metod. Redukcja teorii — czyn­ność sprowadzania jednej teorii do dru­giej, polegająca na wykazaniu, że jedna teoria z drugiej wynika albo że wynika po takich to a takich uzupełnieniach, itp. Mo­że zachodzić redukcja teorii Tj do T2, gdy słownik Tj zawiera się w słowniku T2 (re­dukcja przez rozszerzenie teorii) albo gdy słowniki obu teorii są różne (redukcja nie­jednorodna, np. optyki fizycznej do teorii pola elektromagnetycznego). Rozróżnia się redukcję niejednorodną słabszą (J. G. Kemeny — P. Oppenheim), gdy Tj zostaje tylko częściowo potwierdzona przez T2, oraz mocną (E. Nagel), gdy Tj ma pełne potwierdzenie w T2.

—> Redukcjonizm.

Podobne prace

Do góry