Ocena brak

RAMOTY I RAMOTKI, drobne utwory prozą

Autor /werciakol Dodano /20.03.2012

RAMOTY I RAMOTKI, drobne utwory prozą o swobodnej, szkicowej kompozycji, druk. przez A. Wilkońskiego w „Bibliotece Warsz." 1841-45 i Dzwonie literackim 1846, wyd. w Warszawie 1845-46, pt. R. i r. literackie, t. 1-4, wyd. rozsz. w Poznaniu 1862, t. 1-5, i Warszawie 1873, t. 1-5 (ilustr. F. Kostrzewskiego). Znamię jednolitości nadaje im żartobliwa tonacja, postawa autora - humorysty o zacięciu satyr, i umiarkowanie demokr. poglądach, oraz przedmiot satyry - dostrzeżona we współcz. ziemiaństwie nicość umysłowa, śmiesznostki obycz., a przede wszystkim nieludzki stosunek do chłopa. Nadrzędność tendencji wobec in. elementów utworu (np. fabuły) decyduje o moralist.-dydakt. charakterze R. i r. Przybierają one różnorodne formy: humoreski, scenki, wspomnienia, listu, opisu podróży, pseudonauk, dyskursu; jedne bliskie są —> szkicom fizjologicznym, inne —> obrazkom czy felietonom. Realizm obserwacji, trafność typizującej charakterystyki, dowcip, umiejętne posługiwanie się ironią, zwł. zaś talent parodysty zapewniły Wilkońskiemu jako autorowi R. i r. wielką, acz nietrwałą, z racji ulotnej ich aktualności, popularność. Niektórzy badacze upatrują w ramotce odrębny gatunek, jednakże proponowane przez nich wyróżniki gatunkowe nie wydają się wystarczająco precyzyjne.

Wybór wyd. i wstęp W.L. Brudziński, W. 1950.

M. CHMIELNIKOWSKA Z zagadnień struktury „R. i r. "Augusta Wilkońskiego, Zesz. Nauk. Wydz. Hum. UGd. Prace Hist.lit. 1 (1972).

Podobne prace

Do góry