Ocena brak

RAKOCZY FRANCISZEK II

Autor /Flawian Dodano /11.04.2012

Węg. Rakóczi Ferenc, 1676-1735, syn FranciszkaT Rakoczego i Heleny Zrinyi, węg. bohater narodowy, ze starej węg. rodziny arystokratycznej; stał się przywódcą węg. powstania przeciw panowaniu Habsburgów.

Po wybuchu w 1701 wojny o sukcesję hiszpańską nastąpiło zbrojne powstanie chłopów (kuruców) węg. nad górną Cisą. Na wieść o nim Rakoczy powrócił z wygnania w 1703 i ogłosił manifest wzywający szlachtę do przyłączenia się do powstania narodowego o swobody konstytucyjne i wolność wiary. Wspierany przez Francję, wybrany został w 1704 księciem Siedmiogrodu, a w 1705 księciem Węgier.

W 1707 sejm w Ónod ogłosił niepodległość Węgier i obalenie Habsburgów. Rakoczy, po przegraniu w 1708 bitwy pod Trenczynem, udał się po pomoc do Piotra 1. Wówczas przywódca powstania, A. Karolyi, zawarł z Habsburgami pokój w Szatmar.

Po upadku powstania Rakoczy udał się do Polski, potem do Francji, Anglii, a wreszcie do Turcji, usiłując ratować sprawę Węgier. Zwłoki jego sprowadzono w 1906 do Koszyc. Pozostawił pamiętniki. W 1707 car Piotr I wysuwał jego kandydaturę na tron polski po wymuszonej abdykacji Augusta II; zob. też Sieniawska Elżbieta.

Marsz Rakoczego węg. marsz narodowy; melodia z XVIII w. niewiadomego pochodzenia opr. przez Janosa Bihari. Melodię wykorzystał Ferenc Liszt w Rapsodii węg. nr 15 oraz Hector Berlioz w Marszu węg. z legendy dramatycznej Potępienie Fausta. Nazwa od węg. bohatera narodowego.

Podobne prace

Do góry