Ocena brak

RABA (Raab), rz. na pograniczu Austrii i Węgier, prawy dopływ Dunaju

Autor /Cieszygor123 Dodano /14.06.2013

Ku której w V 1809 wycofał się z płn. Włoch arcyks. Jan pod naporem wicekróla Italii, ks. Eugeniusza Beauhamais. Austriacy (35 tys.) zajęli pozycje na wsch. brzegu R., 120 km na płd. wsch. od Wiednia, z awangardą wysuniętą na zach. brzeg. Armia wł. ks. Eugeniusza liczyła 24 tys. żoł., wspierał ją 9-tys. korpus Macdonalda.

14 VI w południe Francuzi zepchnęli austr. straże przednie. Kaw. Montbruna i Grouchy’ego zaatakowała jazdę austr. Jednocześnie dyw. piech. Sar-rasa, Durutte’a i Severoliego uderzyły na główne siły przeciwnika. Austriacy utrzymali swe pozycje w centrum i na prawym skrzydle, broniąc zaciekle wioski Kis-Megyer. Ich kaw. na lewym skrzydle rzuciła się jednak do ucieczki, kiedy została ostrzelana silnym ogniem przez franc. art. konną.

O godz. 16 ks. Eugeniusz wprowadził do boju dyw. Pact-hoda i gwardię wł., przełamując centrum nieprzyjacielskiego ugrupowania. O godz. 17 arcyks. Jan zdecydował się na odwrót, gdyż franc. kaw. zagrażała już tyłom jego wojsk. Austriacy wycofali się do fortecy Raab oraz w kierunku węg. miast Komarom i Gónyu. Stracili 5 tys. ludzi (zabitych, rannych i jeńców).

Straty franc. ocenia się na 3 tys. Ks. Eugeniusz natychmiast otoczył Raab i forteca ta skapitulowała 25 VI. W ten sposób Armia Italii mogła pospieszyć do Wiednia i wesprzeć Napoleona w bitwie pod Wagram. Cesarz określił bitwę nad R. jako „wnuczkę Marengo i Frydlandu”.

Podobne prace

Do góry