Ocena brak

Psychologia bólu

Autor /kulka Dodano /19.12.2013

Psychiczna reakcja na ból jest nieodzownym atrybutem bólu przewlekłego. Reakcja ta jest zespołem przeróżnych doznań i zachowań człowieka. Jej obraz zależy od cech osobowości chorego i nadaje bólowi piętno indywidualności. Ból staje się wyłącznie subiektywnym odczuciem, i to tak dalece, że można uznać, iż każdy człowiek ma swój własny ból, o którym nie potrafi przekazać nikomu relacji w sposób obiektywny.

Nowoczesne podejście do zjawisk bólu przewlekłego wymaga równorzędnego uwzględnienia czynników somatycznych i psychospołecznych. Byłoby błędem widzieć podłoże strukturalne bólu tam, gdzie go nie ma, i podejmować leczenie choroby o podłożu psychogennym metodami fizykalnymi. W tych przypadkach leczenie nie może przynieść pożądanego efektu terapeutycznego. Jednak rozumienie bólu jako zjawiska czysto psychologicznego może stać się przyczyną niepowodzenia diagnostyczno-terapeutycznego, np. w przypadkach nowotworów o skąpych objawach klinicznych.

Uważa się powszechnie, że ból jest objawem zaburzeń fizycznych i psychicznych. Większość chorych trafiających do poradni leczenia bólu cierpi z powodu takich chorób, jak zespoły bólowe kręgosłupa, bóle głowy, neuralgia n. trójdzielnego, bóle fantomowe. Oddzielenie przyczyn organicznych od psychologicznych w tych zespołach bólowych jest niemożliwe. Postępowanie lecznicze musi być skojarzone i zawierać metody biologiczne, psychologiczne i socjologiczne.

 

Podobne prace

Do góry