Ocena brak

Przyszłość starości-sytuacja osób starszych w społeczeństwie-ujęcie globalne.

Autor /andy0202777 Dodano /26.04.2006

Wyższa Szkoła Pawłowice, 06.01.2010r
Ekonomiczno-Humanistyczna
Bielsko – Biała
Ul. Sikorskiego 4


PRZYSZŁOŚĆ STAROŚCI

- SYTUACJA OSÓB STARSZYCH W SPOŁECZEŃSTWIE –
UJĘCIE GLOBALNE

Praca własna


Maria Pytlarczyk
kierunek : zarządzanie, rok I
Socjologia
dr Iwona Kłóska

„ Mamy młode serce, tak długo jak długo umiemy kochać życie,
takim jakie ono jest.
Życie ze swoimi dobrymi ale także złymi stronami.
Mamy młode serce, tak długo jak długo potrafimy kochać ludzi
i życzyć im szczerze tego wszystkiego czego im brakuje,
a tak bardzo jest potrzebne.
Kto się starzeje zachowując młode serce, ten wie jak należy przyjmować
ze spokojem te liczne małe i większe uciążliwości podeszłego wieku.
Taki człowiek zna sens życia i umierania.
Wie jak „krótkie” i jak „małe” jest wszystko na tej ziemi,
bo żyje nadzieją na życie wieczne .”
Phil Bosmans

O tym, że starość jest nieunikniona, wie każdy z nas. Starzejemy się wszyscy. Starość przebiega w różny sposób, ma różne oblicza. Jest kolejnym etapem życia, następującym po okresie dojrzałości. Nie powinna być utożsamiana z chorobą.
Starość jest zjawiskiem jednostkowym i społecznym. Starzeje się bowiem człowiek i społeczeństwo, dana społeczność lokalna, wieś, miasto, osiedle, mieszkańcy domu, kraju, kontynentu, świata.
Starzeje się jednak, przede wszystkim, określony człowiek - jednostka i to ona przeżywa starość i cienie starzenia się. Przeżywa dramaty, bóle, sytuacje trudne, samotność, chorobę, utratę sprawności, bądź szczęśliwe, pełne radości, satysfakcji z życia, z tego czego dokonała, co ją otacza.

Człowiek na starość przypomina emerytowanego aktora, który siedzi na widowni i smętnie spogląda jak jego ulubione role gra kto inny.
Magdalena Samozwaniec

„…..Starość, jak stwierdzają gerontolodzy, jest fazą życia najbardziej zróżnicowaną, nie podlega z góry określonym regułom. Zależy od poprzednich faz: dzieciństwa, młodości i dorosłości, ale te były odmienne. Trudno więc stwierdzić, kiedy się rozpoczyna jako zjawisko, podlegające autoocenie, własnej świadomości…….”
Może być przysłowiowy pierwszy siwy włos, zmarszczka, ustąpienie miejsca w tramwaju, zadyszka na schodach, ślub dziecka, zostanie babcią czy dziadkiem, przejścia na emeryturę, odbicie w lustrze, śmierć rodziców... Łatwiej widzimy starzenie się, lub starość, innych osób. Szczególnie po długim okresie niewidzenia, że znajomy lub krewny, to już starszy człowiek. Tak jest np. na spotkaniach klasowych, absolwentów szkoły.

Podobne prace

Do góry