Ocena brak

PRZYJACIEL

Autor /Rygobert Dodano /11.04.2012

Bądźmy przyjaciółmi, Cynno!, fr. soyons amis, Cinna!, z tragedii Cynna, 5, 3 (1639, wyd. pol. 1807), Pierre Corneille'a; wg Seneki (De clementia, 1, 9) cesarz August, idąc za radą swej małżonki Liwii, darował życie spiskowcowi L. Korneliuszowi Cynnie i ofiarował mu swą przyjaźń.

Drugie ja, gr. Allos ego; łac. alter ego; odpowiedź (ok. 460 pne.) filozofa gr. Zenona z Elei na zapytanie: „Co to jest przyjaciel?"; bliski przyjaciel, powiernik, zaufany zastępca. Gdy pieniędzy wiele, wokoło przyjaciele, łac. dum felix eris, multos numerabis amicos 'Gdy będziesz szczęśliwy, będziesz miał wielu przyjaciół'.

Mój przyjaciel Meaulnes, fr. Le Grand Meaulnes 'Wielki M,' | powieść (1913, tł. pol. 1938) Henri Alain Fourniera, który w 1914 poległ na froncie, ważne wydarzenie w literaturze fr. XX wieku, książka świetna formalnie, ukazująca na tle realistycznie przedstawionych wydarzeń powszedniego dnia spokojnej prowincji świat marzeń młodzieńczych, ucieczki od dorosłości, baśniowych tajemnic, tęsknoty za szczęściem, objawiony przez przybycie do solońskiej szkółki nowego kolegi, Augustina Meaulnes. Nasz wspólny przyjaciel, ang. Our mutual friend, powieść (1865, tł. pol. 1914) Charlesa Dickensa.

Pewnego przyjaciela poznąje się w niepewnym położeniu, łac. amicus certus in re incerta cernitur, z Leliusza, czyli Rozmowy o przyjaźni, 17,64, Cicerona, jako cytat z poety rz. Enniusza; por. bajkę Przyjaciele (1829) Mickiewicza. Przyjaciele klasyczne przykłady wiernej, męskiej przyjaźni: Achilles i Patroklos, Pylades i Orestes, Damon i Fintiasz, Dawid i Jonatan.

Przyjaciel Ludu" tygodnik wydawany w Lesznie w 1834-49, jedno z pierwszych polskich pism ilustrowanych, pierwszy periodyk poświęcony folklorowi polskiemu. Zainicjował akcję gromadzenia podań, pieśni, bajek, i przysłów ludowych, w której uczestniczyli też Józef Lompa, Oskar Kolberg i Ryszard Berwiński.

„Przyjaciel Ludu", fr. „Ami du peuple", dziennik założony przez Marata (zob.) we wrześniu 1789, cieszący się wielką popularnością; często zawieszany przez władzę. Od marca 1793, po wielu zmianach nazwy, wychodził jako „Le Publiciste de la Republique Franęaise" (fr., 'Publicysta Republiki Fr.'). Ostatni numer ukazał się 14 VII 1793, nazajutrz po zamordowaniu Marata.

Przyjaciel ludzi, fr. L'Ami des hommes, tak nazywano ekonomistę fr. Victora Riqueti, markiza Mirabeau (1715-89, ojca znacznie słynniejszego fr. polityka i pisarza), od tytułu jego pracy Ami des hommes ou traite de la population... (1756-58) fr., 'czyli traktat o ludności'.

Przyjaciel wierny jest lekarstwem dla życia, łac. amicusfidelis medicamentum \itae, z Wulgaty, Ks. Eklezjastyka, 6, 16. Stary przyjaciel jest nąjlepszym zwierciadłem przysł. hiszp.

Strzeż mię, Boże, od przyjaciół, bo z wrogami sam sobie poradzę, łac. cave me, Dominę, ab amico, ab inimico vero me ipse cavebo, przysł. Towarzystwo Przyjaciół, ang. Society of Friends, zob. Kwakrzy.

U przyjaciół wszystko jest wspólną własnością, gr. ko ind ta ton philOfawg pitągorejskiego filozofa Timajosa, autorem tej maksymy, jednej z najsłynniejszych starogreckich sentencji, był sam Pitagoras. Źle dopijać się przyjaciela daWne przysł., kogo przy kuflu nabędziesz, tego przy kuflu utracisz.

Co bez przyjaciół za żywot? Więzienie,

W którym niesmaczne żadne dobre mienie.

J. Kochanowski, Na zachowanie, 1-2'.

Wśród serdecznych przyjaciół psy zająca zjadły.

I. Krasicki, Przyjaciele, 38.

Podobne prace

Do góry