Ocena brak

Przyczyny uszkodzenia przyzębia i możliwości zapobiegania

Autor /zenon80 Dodano /03.02.2014

Przyzębie tworzy zespół następujących tkanek: cement zębowy, ozębna, kość wyrostka zębodołowego i brzeg dziąsła. Cement, ozębna i kość wyrostka zębodołowego tworzą tzw. aparat zawieszeniowy zęba, brzeg dziąsła zaś chroni go przed szkodliwymi czynnikami zewnętrznymi i uszkodzeniami w obrębie kieszonki dziąsłowej. Kieszonka dziąsłowa jest szczelinowatą przestrzenią wyłożoną nabłonkiem wielowarstwowym płaskim, połączonym przyczepem z oszkliwiem zęba. Połączenie tego nabłonka z tkwiącym w zebodole zębem jest warunkiem ciągłości tkankowej bariery ochronnej przyzębia. Oderwanie przyczepu nabłonkowego lub przewlekające się drażnienie przyzębia brzeżnego są najczęstszą przyczyną powstawania procesów patologicznych będących początkiem periodontopatii. Fizjologiczną ochronę międzyzębowych tkanek brodawki dziąsłowej stanowi przyleganie sztucznych powierzchni koron zębowych, zapobiegające przewlekłemu drażnieniu przez kęsy pokarmowe (ryc. 29). Dlatego korony protetyczne winny być tak konstruowane, aby sytuację tę odtwarzały.

W praktyce protetycznej uszkodzenia takie mogą wywołać błędy popełniane podczas zabiegu szlifowania zębów, wadliwe technicznie obrzeże koron protetycznych i przęseł mostów, a także zła higiena użytkowanych protez, lub wykonanie ich z biologicznie szkodliwego materiału. Jatrogennym czynnikiem chorób przyzębia mogą być takie wady konstrukcyjne protez stałych, jak: błędne modelowanie ich powierzchni żujących bez uwzględnienia okluzji centrycznej i ekscentrycznej, konstrukcje zbyt wysokie lub zbyt niskie w stosunku do powierzchni okluzyjno-artykula-cyjnej (OA), a szczególnie niedokładności wykonania przydziąsłowego brzegu koron i dośluzówkowej powierzchni przęseł mostów.

Uszkodzenie przyzębia brzeżnego - przy stosowaniu protez stałych -może być wywołane przez:

—    jednorazowe krótkie zadziałanie czynnika szkodliwego podczas zabiegów protetycznych, w trakcie usuwania złogów nazębnych, kire-tażu, w trakcie szlifowania (ryc. 30), separacji, dopasowywania pierścienia, pobierania wycisków, dostosowywaniu niedokładnej korony oraz przy zdejmowaniu (przecinaniu) korony,

—    okresowe działanie czynnika szkodliwego w wyniku umocowania wadliwej korony tymczasowej tj.: za długiej, za szerokiej, o zbyt grubym obrzeżu oraz przez pozostawienie materiału umocowującego koronę tymczasową w kieszonce dziąsłowej lub tymczasowe umocowanie nieprawidłowej korony protetycznej (ryc. 31, 32),

—    długotrwałe działanie czynnika szkodliwego w wyniku zacementowania nieprawidłowej korony protetycznej tj.: za długiej, za szerokiej, o zbyt grubym i szerokim obrzeżu, a także w wyniku takich błędów, jak: pozostawienie - po umocowaniu korony w kieszeni dziąsłowej - resztek cementu, zastosowanie niewłaściwego tworzywa lub w sposób nieprawidłowy użycie wadliwie przerobionego stopu (procesy elektrolityczne), błędy anatomiczne kształtu korony w przekroju przedsionkowo-językowym oraz na skutek nieodbudowania miejsc stycznych z zębami sąsiednimi (ryc. 26 - 32).

Uszkodzenie przyzębia zębów pokrytych koronami protetycznymi i przeciwstawnych może ponadto nastąpić w wyniku umocowania korony o wadliwie ukształtowanym brzegu siecznym i powierzchni żującej za wysokiej lub nie kontaktującej z zębami przeciwstawnymi.

Podane zestawienie stanowi równocześnie zbiór wskazń profilaktycznych bowiem unikanie wymienionych błędów jest równoznaczne z działaniem zapobiegawczym.

 

Podobne prace

Do góry