Ocena brak

Przyczyny uszkodzeń koron i mostów

Autor /zenon80 Dodano /03.02.2014

Uzupełnienia protetyczne narażone są w jamie ustnej na oddziaływanie sił zgryzowych oraz wielu innych czynników: śliny, bakterii, pożywienia, pasty do zębów itp., które w istotny sposób wpływają na trwałość uzupełnień protetycznych i zębów z nimi sąsiadujących. Trudno jest przewidzieć jak długo uzupełnienie protetyczne utrzyma się w jamie ustnej, gdyż trudno jest na modelach wykonanych in vitro naśladować złożoność sytuacji klinicznych w naturze. Czynniki mające wpływ na trwałość uzupełnień protetycznych można podzielić na: obiektywne, zależne od pacjenta i od zespołu lekarz - technik.

Obiektywne czynniki ryzyka w stosowaniu konstrukcji stałych w jamie ustnej to: ryzyko próchnicy, ryzyko chorób przyzębia, bruksizm, uraz zewnętrzny.

Czynniki niekorzystne zależne od zespołu lekarz - technik to: błędna diagnoza, niewystarczające leczenie przed wykonaniem uzupełnienia protetycznego, niewłaściwe opracowanie, zły wycisk, nieodpowiednia dla danego pacjenta estetyka, niedokładne wykonanie w laboratorium, uzupełnienie źle osadzone. Pełną odpowiedzialność za niepowodzenie w leczeniu ponosi lekarz, od niego zależy także prawidłowa współpraca z pacjentem i technikiem dentystycznym. W prawidłowej komunikacji lekarza z technikiem dentystycznym mogą być pomocne: fotografie pacjenta z okresu, gdy posiadał uzębienie naturalne, fotografie zębów oszlifowanych z kluczem kolorów, modele orientacyjne, nośnik zwarcia, fotografie twarzy pacjenta i opis jego oczekiwań, co do wyników leczenia.

Na podstawie doniesień z piśmiennictwa można stwierdzić, że ilość uszkodzeń ceramiki na konstrukcjach metalowych użytkowanych przez kilkanaście lat koron wynosi przeciętnie 4,5%, a dla mostów 6,3% i jest to odsetek porównywalny dla uzupełnień jednolicie ceramicznych. W praktyce stwierdza się, że najczęstszą przyczyną uszkodzeń stałych uzupełnień protetycznych są pęknięcia. Podczas, gdy większość pęknięć uzupełnień ceramicznych na konstrukcji metalowej następuje w materiale licującym w pierwszym roku użytkowania przez pacjenta, to w przypadku jednolitych uzupełnień ceramicznych takich zależności nie udało się ustalić.

O uszkodzeniach w mostach jednolicie ceramicznych brak jest odpowiednich doniesień literaturowych. Wg Niewiadomskiego mosty w odcinku bocznym wykonane z materiału In-Ceram wykazują większą poddatność na pęknięcia (10 - 19%) niż mosty wykonane z tego materiału w odcinku przednim. Natomiast na podstawie obserwacji materiału IPS-Empress 2 stwierdzono dwa przypadki pęknięcia na 62 wykonane mosty w odcinku przednim i dwa pęknięcia na 88 wykonanych mostów w odcinku bocznym. Pęknięcia we wszystkich przypadkach wystąpiły na połączeniach dystalnych, lokalizowanych na zbyt małej powierzchni. Jednak te obserwacje dotyczące mostów całoceramicznych są zbyt krótkie, aby wyciągać ostateczne wnioski. Dla zredukowania ilości pęknięć mostów najistotniejsze wydaje się być przestrzeganie zaleceń dotyczących wymiarów konstrukcji i rozległości przęseł wykonanych z materiałów całoceramicznych. Dziś wiemy, że nie mogą to być konstrukcje zbyt rozległe, choć pewne nadzieje wiązane są z nowymi technologiami i ceramiką na bazie cyrkoni (np. system KaVo Everest).

 

Podobne prace

Do góry