Ocena brak

PRZEZNACZENIE

Autor /truchtacz Dodano /12.11.2012

 

PRZEZNACZENIE (predestynacja) gr. Motra, heimarmene [sc. aisa], he pepromene [sc. aisa]; łc. fatum; nłc. praedestinatio; ang. destination, predestination, destiny; fr. destination, predestination; nm. Bestimmung, Predestination

  1. Ogół zdarzeń niezależnych od woli człowieka, jakie się dokonują w toku życia ludzkiego, rozpatrywanych bądź jako nie­uchronny przebieg według z góry ustalo­nego planu, bądź jako pewien zespół fa­któw; —> fatum, -^ los. Na przeznaczenie składa się to, czego człowiek nie wie i cze­go poznać nie może. Przeznaczenie doko­nuje się w czasie, który jest nieodwracal­ny. W konkretnym doświadczeniu przy­biera ono postać —> kairós, tj. nie dającej się przewidzieć i jedynej w swoim rodzaju chwili obecnej.

  2. To, do czego ktoś jest powołany i co powinien urzeczywistniać poprzez osobi­ste działanie; cel ostateczny człowieka.

  3. W teologii katolickiej: odwieczne po­stanowienie Boga kierujące człowieka ku zbawieniu; w niektórych kierunkach teo­logii protestanckiej: odwieczne postano­wienie Boga kierujące człowieka do zba­wienia lub przesądzające o jego potępie­niu. W historii teologii: predestynację po­przedza przewidzenie zasług jednostek wybranych (m. in. tomizm); według molinizmu — odwrotnie. Według teorii nieortodoksyjnych Bóg z góry skazuje niektóre jednostki na potępienie jeszcze przed prze­widzeniem ich złych uczynków (Lucidiusz, Gotszalk Z Orbais, J. Kalwin).

Podobne prace

Do góry