Ocena brak

PROSTOTA

Autor /truchtacz Dodano /12.11.2012

 

PROSTOTA gr. haplótes, to aperisson; łc. simplidtas; ang. simplicity; fr. simplicite; nm. Einfachheit

  1. metaf. Niezłożoność absolutna (Bóg) lub względna, wolna od różnorodnycłi elementów (np. monada u G. W. Leibniza), odlaywana w wyniku analizy (np. u R. Descartes'a natury proste jako przedmiot po­znania: figury, ruch, rozciągłość). Ta druga może być cechą przedmiotu nie złożonego w jakimś rozpatrywanym aspekcie, a co za tym idzie — niepodzielnego, lub złożone­go ze względnie małej liczby elementów; w przypadku przedmiotów złożonych z tej samej liczby elementów prostszy z nich jest ten, w którym zachodzi mniejsza liczba rela­cji pomiędzy elementami.

  2. filoz. przyr. Zasada prostoty (principio di semplicita) — sformułowana m. in. przez Galileusza, który stwierdzał, że natura wszędzie tam, gdzie tylko może się posłużyć niewielką liczbą przyczyn, nie stosuje większej ich liczby. Zasadę tę ilustruje np. spadanie ciał, które się doko­nuje po najkrótszej drodze.

    3. estet. W odniesieniu do wytworów ludzkich — materialnych lub intelektual­nych: cecha całości tworzącej harmonijną jedność, którą można uchwycić w syntety­cznej intuicji.

Podobne prace

Do góry