Ocena brak

Prekursorzy nominalizmu - Jakub z Metz

Autor /Teresa2 Dodano /04.01.2013

Zacznijmy od Jakuba z Metz, który był uczniem Ramberta z Bolonii. Mieli naniego również wpływ Piotr z Owernii i Henryk z Gandawy. Studiował zapewnez Paryżu. W każdym razie jego Komentarz do Sentencji jest wybitny, znamyjego dwie wersje z lat 1295-1302. Jakub z Metz był dominikaninem i z powodupodejrzeń o odejście od tomizmu krytykował go współbrat Hervaeus Natalis,autor Correctorium fratri lacobi Metensis (1302-1307). Wiele poglądów Jakubaróżni go od Tomasza. Nie przyjmuje on realnej różnicy między istotą i istnieniem.Ważna jest jego nauka o relacji, którą pojmuje swoiście jako modus:

Relacja nie jest jakimś stworzeniem, ale sposobem istnienia w tym, czegosposobem istnienia jest. Nie tworzy ona złożenia ze swoją podstawą,której - jak powiadamy - jest ona sposobem istnienia.

Relatio non est creatura aliąua, sed modus essendi in eo cuius est, non facienscompositionem cum suo fundamento, cuius dicitur modus essendi.

Actio i passio zalicza Jakub do kategorii stosunku. Materia nie jest istotnaprzy jednostkowieniu. Jednostkuje forma i stąd dwaj aniołowie to dwie jednostki,choć nie ma w nich zupełnie materii. W nauce o człowieku podąża za Tomaszem,a w teorii poznania odchodzi od niego. Species według Jakuba potrzebnesą tylko do wyjaśnienia poznawania przedmiotów materialnych; są onez b ę d n e przy poznawaniu Boga i bytów niecielesnych. Ci, którzy się tak zapatrująna poznanie, według Jakuba zachowują oparcie poznania na wyobrażeniachi tezach doktorów, Arystotelesa i Augustyna (sahant multa, scilicet recursumadphantasmata et dicta doctorum). Verbum mentis nie jest owocem aktu poznawczego,ale jest to sam ten akt.

Ogólnie można stwierdzić, że Jakub był umysłem, który szukał różnychdróg i sprzeciwiał się uchwale kapituły dominikanów, która uznawała tomizmza oficjalną naukę zakonu. J a k u b nie był sam jeszcze rewolucjonistą, w przeciwieństwiedo swego ucznia - słynnego Duranda.

Podobne prace

Do góry