Ocena brak

PREDYKAT

Autor /truchtacz Dodano /12.11.2012

 

PREDYKAT (nłc. praedicatum = orzecze­nie, od łc. praedicare = orzekać) gr. tó kategoroumenon, kategórema; ang. predicate; fr. predicat; nm. Predikat, Begriffsausdruck, Begriffswort (G. Frege)

1. log. Wyrażenie, które jest —> funktorem (1) współtworzącym razem z -^ na­zwami jedną lub kilkoma) -^ zdanie pro­ste lub —> formułę (b) zdaniową prostą; np. w matematyce: < (znak mniejszości). Predykaty są więc funktorami zdaniotwórczymi od argumentów nazwowych i dzielą się na jednoargumentowe {one-place predicate), dwuargumentowe {two-place predicate) itd.

2. log. —> Formuła (b) zdaniowa ze zmien­nymi wolnymi, w której występuje predy­kat w powyższym (1) sensie -^ Orzecznik.

 

PREDYKACJA (nłc. , od łc. praedicatum = orzeczenie) ang. predication; fr. predication; nm. Predikation log. syn.—> Orzekanie.

 

 

Podobne prace

Do góry