Ocena brak

Praca z uczniem wybitnie zdolnym-metodyka nauczania w indywidualnym toku

Autor /sarmSaurb Dodano /22.06.2005

Uczeń zdolny różni się od innych dzieci. Już w dzieciństwie wyprzedza rówieśników pod względem rozwoju psychomotorycznego. Występują u niego wzmożone potrzeby poznawcze, interesuje się otoczeniem, poznaje nowe zjawiska i sytuacje, sam wynajduje sobie zadania. Typowa jest dla niego postawa dociekliwości, intelektualnej ciekawości. Zadaje trudne pytania dorosłym. Ma silną wolę, przeciwstawia się poleceniom. Wykazuje bogate zainteresowania. Pragnie zgłębić konkretne zagadnienie, nie poprzestaje na powierzchownym poznaniu.
W środowisku oświatowym panuje pogląd, że ok. 3% uczniów jest wybitnie uzdolnionych, mogących osiągnąć bardzo dobre rezultaty w określonej działalności. Są to jednostki twórcze, intelektualnie bardzo aktywne, dociekliwe, stawiające wiele pytań, weryfikujące przyjęte hipotezy, prowadzące obserwacje, eksperymenty. Uczą się bardzo szybko, bez wysiłku, największe zainteresowanie wzbudza u nich materiał nowy, są krytyczni, ambitni, bardzo wrażliwi.
Ucznia zdolnego na ogół charakteryzują dyspozycje lub osiągnięcia twórcze, poziom uzdolnień twórczych natomiast wyznacza płynność, giętkość i oryginalność myślenia. Ucznia zdolnego cechuje również wysoki iloraz inteligencji równy 120 i więcej.
Uczeń wybitnie zdolny to ten, który poza wysoką inteligencją ogólną wyróżnia się w karierze szkolnej możliwością osiągnięć twórczych w jakiejkolwiek dziedzinie społecznie użytecznej (udział w konkursach, olimpiadach itp.); wyróżnia się ponadto twórczą wyobraźnią, wybitnymi zdolnościami specjalnymi, łatwością uczenia się, szerokimi zainteresowaniami oraz dużą dozą samokrytycyzmu i pracowitością.
Uczniowie zdolni odznaczają się dużym poczuciem własnej wartości, mają na ogół pozytywny stosunek do szkoły i nauczycieli, bywają często krytyczni w odniesieniu do ich działalności dydaktyczno-wychowawczej. Odznaczają się silnymi i skrystalizowanymi zainteresowaniami, są wytrwali w realizacji swych dążeń i planów życiowych.
Swoje ponadprzeciętne zdolności uczeń przejawia w szkole na kilku polach:
- akademickim-w uczeniu się przedmiotów szkolnych,
- artystycznym,
- technicznym,
- sportowym i motorycznym,
- społecznym.
Wraz z wiekiem zdolności ucznia specjalizują się od ogólnych do bardziej szczegółowych.
Współczesna szkoła wyposaża uczniów głównie w wiadomości i umiejętności, a uczniowie zdolni są zazwyczaj negatywnie nastawieni do tak podawanej wiedzy. Wolą rozwiązywać problemy i zadania o charakterze dywergencyjnym, jednak programy nauczania zawierają problemy i zadania o charakterze konwergencyjnym.
Ta dysproporcja między tym co oferuje szkoła a potrzebami uczniów zdolnych często staje się przyczyną stwarzania przez nich trudności wychowawczych. Wymagania stawiane tym uczniom są poniżej ich możliwości, przez co nie rozwijają się tak jak by mogli.

Podobne prace

Do góry