Ocena brak

POZYTYWNY

Autor /aleKac Dodano /12.11.2012

 

POZYTYWNY (nłc. <positivus> = oparty, ustanowiony, dany, uzasadniony, potwier­dzający) ang. positive; fr. positif; nm. positiv: bejahend (1), vorhanden (3), tatsdchlich (4), wirklich (5a), ausdrucklich (5b), zuver-Idssig (5d)

  1. W przeciwstawieniu do negatywne­go — potwierdzający, przyjmujący (hipo­tezę), np. pozytywny wynik eksperymen­tu, pozytywna odpowiedź.

  2. W przeciwstawieniu do naturalnego — mający za podstawę nie naturę rzeczy, lecz czyjeś stanowienie, np. prawo pozy­tywne.

  3. W przeciwstawieniu do normatyw­nego — stwierdzający, jak jest, a nie jak być powinno.

  4. Ujawniający lub uwydatniający jakiś realny aspekt bytu.

  5. U A. Comte'a i pozytywistów — ter­min wieloznaczny:

 

  1. rzeczywisty — odnoszony do rzeczy w znaczeniu potocznym, czyli do rzeczy­wistości materialnej; będący przedmiotem określanego doświadczenia;

  2. ścisły — w przeciwstawieniu do spe-kulatywnego, wyobrażeniowego, chime­rycznego, problematycznego;

  3. pożyteczny — w przeciwstawieniu do duchowego, idealnego, teoretyczne­go;

  4. pewny — w przeciwstawieniu do niepewnego, metafizycznego: nie pytający o przyczyny (zwłaszcza pierwsze) czy też o istotę rzeczy;

      5. pozytywistyczny, tj. związany z po­zytywizmem lub z filozofią pozytywną, np. religia pozytywna, moralność pozy­tywna.

Podobne prace

Do góry