Ocena brak

Późne rozpoznanie dysplazji stawu biodrowego

Autor /kulka Dodano /20.12.2013

Późne rozpoznanie zwichnięcia stawu biodrowego opieramy głównie na podstawie opisanego uprzednio objawu ograniczenia odwiedzenia, skrócenia kończyny, poszerzenia obrysu stawu biodrowego, przemieszczenia krętarza większego ku górze, braku głowy kości udowej w panewce i nadmiernej obracal-ności uda. Jeśli zwichnięcie pozostanie nierozpoznane do okresu rozpoczęcia chodzenia, to jego objawem może być opóźnienie chodzenia, utykanie, a w przypadku wady obustronnej chód kaczkowaty i hiperlordoza lędźwiowa. Utykanie oraz chód kaczkowaty związane są z występowaniem niewydolności mięśni pośladkowych średniego i małego w postaci objawów Trendelenburga i Duchenne' a. Objawy te badane są w pozycji stojącej.

Objaw Trendelenburga. Jeśli w pozycji stojącej osoba ze zdrowymi stawami biodrowymi stanie na jednej kończynie, unosząc drugą przez zgięcie w kolanie i stawie biodrowym, miednica nie opadnie po tej stronie, pomimo że utraciła podparcie. Miednica zachowuje swoje poziome ustawienie dzięki temu, że opadaniu jej przeciwdziała napięcie m. pośladkowego średniego i małego po stronie, na której stoi badany. W przypadku zwichnięcia stawu biodrowego krętarz większy, do którego przyczepiają się te mięśnie, przemieszczony jest ku górze. Tym samym przyczepy mięśni pośladkowych zbliżają się do siebie, mięsień przez to traci swą długość i napięcie, w następstwie czego miednica opada po stronie uniesionej kończyny. Obniża się przy tym pośladek, a wraz z nim fałd pośladkowy.

Objaw Duchenne'a. W przypadku wysokiego zwichnięcia oraz większej niedomogi mięśni pośladkowych lub gdy badany staw jest bolesny, objaw Trendelenburga uzupełniony jest objawem Duchenne’a.Opadaniu miednicy po stronie uniesionej kończyny towarzyszy przechylanie górnej części tułowia ponad miednicą w kierunku obciążanego stawu biodrowego. Dodatni objaw Duchenne 'a jest wynikiem naturalnej tendencji do zbliżenia środka ciężkości ciała do zwichniętego stawu biodrowego. W ten sposób zmniejsza się wydatek energetyczny mięśni pośladkowych potrzebnych do stabilizacji miednicy i zmniejsza się obciążenie niestabilnego lub bolesnego stawu biodrowego (ryc. 14.10).

Podobne prace

Do góry