Ocena brak

Powikłania ropnego zapalenia ucha środkowego

Autor /karanga Dodano /25.11.2013

Rozprzestrzenienie się zakażenia poza ściu ny kostne ucha środkowego może nastąpić zarówno w ostrym zapaleniu, jak i w przewlekłym. Ciężkie wewnątrzczaszkowe powikłania ostrego zapalenia ucha środkowego czę|giej zdarzają Mę u dzieci, w wieku rzałym zaś są yone następstwem zaostrzeń przewlekłego zapalenia ucha środkowego z perlakiem (exacerbatio otitis mediae chro-nicae purulentae cholesteatomatosae). Antybiotyki z jednej *a^MM*|$W8*nniejśsyły liczbę tych powikłań i zwięksi#ły szanse pacjentów na wyleczenie, z drugiej zaś — stosowane niewłaściwie, w zbyt małych dawkach i- zbyt krótko maskują początek powikłań. Infekcje w powikłaniach mogą się szerzyć przez:

1)    kość zmienioną procesem zapalnym, u-bytki kostne pozostałe po osteomyelitis lub zniszczeniu spowodowanym perlakiem,

2)    naczynia krwionośne, np. zakażony zakrzep zatoki esowatej,

3)    błędnik, przez przetokę na kanale lub przez - okienka owalne lub okrągłe, następnie przez kanał wewne ślimaka czy przedsionka 

nie przez kanał wewnętrzny lub akwedukt ślimaka czy przedsionka,

4) inne drogi, takie jak np. szczeliny po przebytych złamaniach kości skroniowej, nie zarośnięte szwy kostne, upusty naczyniowe, czy wreszcie wrodzone ubytki kości.

Powikłania po zapaleniu ucha środkowego: I. Zewnątrzczaszkowe:

1.    Ropnie podokostnowe: a) ropień zausz-ny, b) ropień wyrostka jarzmowego,

c) ropień wyrostka sutkowatego, niekiedy przybierający formę tzw. ropnia Bezolda (przebicie ropnia w dół na szyję wzdłuż mięśnia mostowo-oboj-czykowo-sutkowego).

2.    Osteomyelitis kości skroniowej — może sięgać w głąb, obejmując piramidę kości skroniowej (petrositis).

3.    Posocznica krwiopochodna z tworzeniem ropni przerzutowych w mózgu i narządach miąższowych.

4.    Porażenie nerwu twarzowego.

5.    Zapalenie błędnika z następową całkowitą głuchotą oraz wypadnięciem czynności błędnika.

II. Wewnątrzczaszkowe:

1.    Zapalenie opon mózgowych.

2.    Ropień zewnątrzoponowy.

3.    Ropień podoponowy.

4.    Hydrocephalus oticus.

5.    Ropień mózgu.

6.    Ropień móżdżku.

Powikłania wewnątrzczaszkowe opisano w części poświęconej schorzeniom neurologicznym. Należy przestrzegać, aby każdy przypadek ropnego zapalenia opon mózgowych i mózgu był skonsultowany przez otolaryngologa w celu wykluczenia patologii ucha lub zatok, jako punktów wyjścia zakażenia. Stwierdzenie takich zmian otolaryngologicznych narzuca określony schemat leczenia, który uwzględnia m.in. usunięcie pierwotnego ogniska zakażenia przez zabieg operacyjny chorego ucha lub zatok przynosowych.

 

Podobne prace

Do góry