Ocena brak

POTOCKI LEON, pseud. Bonawentura z Kochanowa

Autor /kasia17 Dodano /16.03.2012

POTOCKI LEON, pseud. Bonawentura z Kochanowa, ur. 1799 w Kochanowie (Białoruś), zm. 6 XII 1864 w Rydze, pamiętnikarz, prozaik. Syn adiutanta J. Poniatowskiego (popularnego w Królestwie Pol. gen. „Stasia " P.), dzieciństwo spędził w kręgu pałacu Pod Blachą, l. szkolne w żoliborskim konwikcie pijarskim, od 1820 gospodarował w Grodzieńskiem. Po klęsce powstania listopadowego, w którym brał udział, przebywał w Dreźnie, skorzystawszy 1834 z amnestii, osiadł 1836 w Warszawie; uczestniczył w życiu kult. miasta, m. in. jako jeden z założycieli —> „Biblioteki Warszawskiej". Po 1848 mieszkał w Grodzieńskiem i na Żmudzi; zajmował się pracami lit. i zbieraniem materiałów folklorystycznych. Debiutował 1818 wierszami w „Tygodniku Pol. i Zagr." (m. in. duma Artur i Mirwana), jednakże gł. człon jego twórczości stanowią utwory prozą, oparte na własnych wspomnieniach oraz tradycji lud. (gł. Pamiętniki pana Kamertona t. 1-3, powst. przed 1861, wyd. 1869) i szlach.; obok fragm. pamiętnikarskich, jak Urywek ze wspomnień pierwszej mojej młodości (powst. 1856, wyd. 1876) czy związane z Mickiewiczem Wspomnienia o Kownie (1854), są to próby powieściowe i bele-tryzowane szkice, interesujące z uwagi na zawarty w nich materiał obycz. i anegdotyczny (m. in. Święcone, czyli Pałac Potockich w Warszawie 1854, Wincenty Wilczek i pięciu jego synów t. 1-2 1859).

OLP III 2 (J. Kamionka-Straszakowa); M. FEDEROWSKI L. hr. P., „Kwart. Litew." 1911.

Podobne prace

Do góry