Ocena brak

POT

Autor /Sabayyy Dodano /31.07.2013

Wydzielina gruczołów potowych, spełniająca rolę termoregulacyjną oraz wydalniczą u ssaków. Wypływ potu z gruczołów określamy poceniem się. Pot jest przezroczystym, hipotonicznym roztworem o składzie chemicznym zbliżonym do składu moczu. Woda stanowi 98-99% objętości, oprócz niej w pocie występują chlorki (głównie sodu), mocznik, kwas moczowy, amoniak, kwas mlekowy i inne. Jednym z dodatkowych związków jest 4-metylofenol, silnie zwabiający komaty.

Skład potu zależy od diety, warunków klimatycznych, zmian hormonalnych i schorzeń. Największe zagęszczenie gruczołów potowych występuje na dłoniach, stopach i pod pachami. Najmniej gruczołów znajduje się na plecach, podudziach i biodrach. Aktywacja gruczołów potowych następuje pod wpływem acetocholiny i jest zależna od ośrodka zlokalizowanego w rdzeniu przedłużonym, podporządkowanego ośrodkom podwzgórza.

Główną funkcją potu jest ochrona ciała przed przegrzaniem, związana z dużym ciepłem parowania wody, W zwykłych warunkach człowiek wydziela dziennie około litra potu, jednak w czasie intensywnego wysiłku fizycznego ta ilość może wzrosnąć do kilkunastu litrów. Wtedy razem z potem tracimy spore ilości elektrolitów. Sprawność chłodzenia istotnie spada w warunkach wysokiej wilgotności powietrza.

Świeży pot jest bezwonny, charakterystyczny zapach powstaje na skutek działalności mikroorganizmów zasiedlających powierzchnię skóry człowieka. Badanie składu potu może informować o stanach chorobowych organizmu, np. w przypadku chorób nerek w pocie może wystąpić zwiększona zawartość mocznika. W przypadku mukowi-scydozy tzw. próba potowa, czyli oznaczenie zawartości Na+ i Ch w pocie, jest podstawową metodą rozpoznania choroby, znaczne przekroczenie normy obserwuje się u 98-99% przypadków. Niektóre ssaki, jak stekowce i liczne gryzonie nie wydzielają potu.

Podobne prace

Do góry