Ocena brak

Postępowanie z mlekiem po udoju

Autor /kokoszka Dodano /28.05.2014

Cedzenie jest zabiegiem mającym na celu usunięcie z mleka zanieczyszczeń mechanicznych, takich jak słoma, sierść, fragmenty nabłonka itp. Najczęstszym rodzajem cedzidła jest gęste sito wyłożone z wierzchu tkaniną bawełnianą lub specjalnym sączkiem. Bardzo ważna jest czystość sita i tkaniny, aby one same nie stały się źródłem i przenośnikiem mikroflory. W tym celu należy odkażać chemicznie lub wygotowywać po każdym użyciu. W trakcie cedzenia na sicie pozostają również łatwe do wyługowania frakcje brudu, takie jak kał itp. Stopień ich wymywania jest tym większy, im więcej mleka przypada na jednostkę filtrującej powierzchni. Przy cedzeniu np. 25 litrów mleka, sito powinno mieć w przybliżeniu 30-centymetrową średnicę.

Stan obecny w mleczarstwie polskim wskazuje na brak postępu w poprawie jakości surowca skupowanego od dostawców. Wiele zakładów mleczarskich me jest w stanie produkować dobrych produktów ze względu na niedobór odpowiedniej jakości surowca. Przyczyny tego stanu rzeczy są wielorakie, ale przede wszystkim dotyczą następujących spraw:

•    ceny za mleko i jej struktury,

•    technologii higienicznego pozyskiwania mleka,

•    technologii chłodzenia mleka i przechowywania surowca w gospodarstwie.

•    konieczności przeprowadzenia zmian strukturalnych.

International Dairy Federation zaleciła ostatnio do stosowania w mleczarstwie metodę kontroli procesów technologicznych, która może być bardzo przydatna, by w warunkach Polski podnieść jakość produkowanego surowca. Metoda HCCP (Hazard Analysis Critical Control Point) jest to stały system kontroli punktów krytycznych, które decydują o jakości wyprodukowanego surowca. HACCP stanowi specjalnie opracowany system kontroli punktów w procesie technologii mleczarskiej. Polega on na określeniu szczególnie ryzykownych miejsc (np. surowiec, dój mechaniczny, proces schładzania mleka, transport mleka, pomiar temperatury w czasie schładzania i transportu surowca, czasu trwania tych etapów itp.), w których można dokonywać kontroli kilku czynników wpływających na jakość mleka w celu minimalizacji ich oddziaływania lub całkowitego zabezpieczenia surowca przed ewentualnymi zanieczyszczeniami i szybko zachodzącymi zmianami. W tym systemie za niedopuszczalne w procesie technologii pozyskiwania mleka uznaje się:

•    biologiczne, chemiczne lub fizyczne zanieczyszczenia surowca,

•    rozwój mikroflory kwaszącej,

•    rozwój mikroflory patogennej,

•    rozwój mikroflory psychrotrofowej i psychrofilnej,

•    zanieczyszczenia innymi mikroorganizmami, chemikaliami lub substancjami obcymi,

•    pogorszenie jakości surowca na etapie od producenta do zakładu przetwórczego.

W celu stworzenia takiego systemu należy przeprowadzić analizę czynników technologicznych i środowiskowych. Pierwszym takim czynnikiem jest dokładne opisanie procesu oraz jego przeznaczenie. Na tym etapie określamy szacunkowe ryzyko i zabezpieczające przed nim zakresy. Następnie określa się krytyczne punkty kontroli (CCP). W punktach tych prowadzona jest kontrola parametrów, które gwarantują prawidłowy przebieg danej operacji (np. w procesie doju mechanicznego i procesie schładzania mleka). W tym celu należy sprecyzować kryteria kontrolne oraz stworzyć odpowiedni system aparatury kontrolnej dla każdego punktu kontrolnego. Zabezpieczyć należy szybkie wykonywanie czynności korekcyjnych. Wszystkie odchylenia od normalnej pracy należy korygowrać prawidłową czynnością.

 

Podobne prace

Do góry