Ocena brak

Postępowanie z chorymi po wszcze­pieniu sztucznej zastawki mitralnej

Autor /adolftoja Dodano /09.01.2013

postępowanie z chorymi po wszcze­pieniu sztucznej zastawki mitralnej; zależy od wydolności układu krąże­nia i stanu choroby podstawowej (reumatycznej). Mimo stosowania od­powiednich materiałów do budowy protez istnieje duże niebezpieczeństwo zakrzepowe, powodujące konieczność stosowania środków obniżających krzepliwość krwi. Gdy rana poopera­cyjna ulegnie wygojeniu, podaje się po­czątkowo heparynę w dawkach sku­tecznie przedłużających czas krwawie­nia, a w okresie późniejszym, po opusz­czeniu szpitala, środki doustne pod ścisłą kontrolą czasu protrombinowego. Miejsce wszczepienia protezy jest szczególnie narażone na zakażenia bakteryjne, któce mogą powodować bakteryjne zapalenie wsierdzia wyma­gające leczenia antybiotykami, zaś po­wikłaniem tego stanu może być nagłe wystąpienie przecieku okołozastawkowego, wymagające w trybie nagłym wymiany protezy. Ponieważ wydol­ność lewej komory serca jest często upośledzona, konieczne jest podawa­nie odpowiednich dawek glikozydów nasercowych i ewentualnie środków moczopędnych. Okresowa kontrola le­karska w trybie ambulatoryjnym ma na celu nie tylko określenie stanu wydolności układu krążenia, ale rów­nież działanie profilaktyczne, związane z ewentualną koniecznością leczenia ognisk zakażenia. Ograniczenia ak­tywności fizycznej zmuszają chorych do zmiany zawodu lub przejścia na rentę inwalidzką. U chorych z mi­gotaniem przedsionków można doko­nać kardiowersji elektrycznej, której efekt zależy od stanu lewego przed­sionka i ciśnienia w nim panujące­go.

Podobne prace

Do góry