Ocena brak

POSTAWA

Autor /aleKac Dodano /11.11.2012

 

POSTAWA ang. attitude; fr. attitude; nm. Attitude, Haltung, Stellung

  1. psych., soc. Względnie stałe, wykształ­cone w toku indywidualnego życia i spo­łecznego rozwoju człowieka jego usto­sunkowywanie się do określonego przed­miotu, np. do jakiejś rzeczy, osoby, sytu­acji, idei. Ustosunkowanie to wyraża się w gotowości do specyficznych lub stereo­typowych, pozytywnych lub negatyw­nych sposobów reagowania na określone bodźce w określonych sytuacjach. Posta­wę wyznacza zazwyczaj dynamiczny układ trzech komponentów: behawioral­nego, emocjonalnego i intelektualnego. W psychologii traktuje się postawy jako złożone struktury psychofizyczne poznawczo-emocjonalno-motywacyjne, nabyte (wyuczone), ukierunkowujące ku czemuś lub od czegoś. Werbalnym wyrazem po­staw są -^ opinie (2a). W socjologii (skąd pochodzi sam termin) podkreśla się rolę postaw kształtowanych w grupie społecz­nej w związku z posiadaniem przez nią określonej —> ideologii (II), z czym też łą­czy się preferowanie pewnych wartości, celów i sposobów działania.

  2. estet. U F. W. Nietzschego (1872): postawa apollińska — estetyczna dąż­ność do humanizacji świata poprzez nada­wanie mu jasności, przejrzystości, równo­wagi, harmonii, większej doskonałości, przeciwstawna postawie dionizyjskiej — dążności do roztopienia się w świecie poprzez dynamiczność, pęd, płod­ność, a więc dążeniu do pełni życia. Sta­nem umysłu odpowiadającym postawie apollińskiej jest marzenie, a postawie dionizyjskiej — ekstatyczne upojenie.

    Rozróżnienie to, które pojawiło się wcze­śniej u F. W. J. Schellinga (twórcy pary pojęć „apolliński" - „dionizyjski"), a na­stępnie u G. W. F. Hegla, stało się podsta­wą XIX-wiecznego podziału sztuk: malar­stwo, rzeźba, częściowo poezja mają cha­rakter apolliński, a muzyka, częściowo po­ezja — dionizyjski. Nie straciło ono na aktualności i w wieku następnym, służąc typologii osobowości twórczych, kultur itp. (R. F. Benedict).

Podobne prace

Do góry