Ocena brak

Poród przedwczesny

Autor /maziajka Dodano /16.01.2014

Poród ten stanowi duży problem położniczy, ponieważ w tym okresie ciąży (od 29 do 37 tygodnia) rodzi się płód o wadze powyżej 1000 g, ale poniżej 2500 g i nie jest dojrzały do życia poza łonem matki, choć ma już duże szanse przeżycia. Przyczyny porodu przedwczesnego mogą być te same, jakie wymieniono dla poronień i porodów niewczesnych. Jest to cały kompleks czynników szkodliwych. Należy do nich wiek matki poniżej 18 lat i powyżej 35, kilka lat niepłodności w małżeństwie, poprzednie niepowodzenia położnicze (poronienia, poród niewczesny, martwe urodzenie, wada wrodzona), krwawienia w przebiegu obecnej ciąży, choroby przewlekłe, zwłaszcza serca, nerek, wątroby, cukrzyca, guzy macicy, przebyte operacje ginekologiczne, nadciśnienie, konflikt serologiczny, choroba zakaźna i przedwczesne odpłynięcie wód płodowych.

Do czynników powodujących zagrożenie porodem przedwczesnym należą także: palenie papierosów, alkoholizm rodziców, uciążliwe

dojazdy do pracy, wyczerpująca praca, szkodliwe warunki pracy, przeciążenie psychiczne, napięcie nerwowe. Wszystkie te czynniki wiodą do wcześniactwa, mogą być także przyczyną upośledzonego rozwoju płodu, tak zwanej hipotrofii. W wypadku hipotrofii rodzi się dziecko mniejsze, niż by to wynikało z długości trwania ciąży. Dzieci urodzone przedwcześnie gorzej przystosowują się do życia poza łonem matki, ze względu na swoją niedojrzałość. Często występują u nich zaburzenia w oddychaniu i w krążeniu, a także łatwo ulegają zakażeniom. Dlatego dużo niedonoszonych dzieci umiera w krótkim czasie po porodzie.

Zapobieganie porodom przedwczesnym polega na stosowaniu się do tych samych zaleceń, jakie podano przy profilaktyce porodu niewczesnego; do podstawowych należy unikanie tych czynników ryzyka, którym można łatwo zapobiec: trzeba przestać palić, unikać czynników stresujących, uciążliwych warunków pracy (istnieją odpowiednie przepisy pozwalające na przeniesienie do innego zajęcia). Skrupulatne przestrzeganie zaleceń lekarza, częste wizyty kontrolne w poradni K, higieniczny tryb życia, prawidłowy odpoczynek i racjonalne odżywianie się — stanowią podstawowe elementy zapobiegania wcześniactwu.

W przypadku wystąpienia czynności skurczowej macicy — leżenie na oddziale i leczenie za pomocą środków hamujących skurcze stanowią często podstawowy warunek utrzymania ciąży.

Po odpłynięciu wód płodowych ciężarna powinna być niezwłocznie przewieziona na oddział, gdyż powikłanie to jest ryzykowne nie tylko dla płodu, ale także dla matki — z powodu zagrażającego jej zakażenia.

Obecnie, częściej niż dawniej, przy prowadzeniu porodu przedwczesnego położnik decyduje się na wykonanie cięcia cesarskiego, aby uratować dziecko. Dotyczy to zwłaszcza położenia miednicowego płodu.

Jak z powyższych uwag wynika, poród przedwczesny stanowi bardzo poważny problem dla matki i dla lekarza, a także dla społeczeństwa. Liczba wcześniaków w Polsce waha się w szerokich granicach od 3 na 100 w warunkach wiejskich, do 10 na 100 i więcej w dużych miastach, wśród kobiet, które pracują i dojeżdżają do pracy, obciążonych licżnymi obowiązkami, pracujących i żyjących w nieodpowiednich warunkach. Liczba zgonów wśród płodów i noworodków niedonoszonych jest 15—20 razy większa niż u noworodków donoszonych i wynosi około 10%. Ta wysoka śmiertelność jest spowodowana niedojrzałością wcześniaków, która jest główną przyczyną niewydolności układów oddychania i krążenia. Zaburzenia regulacji ciepła i gospodarki wodno-elektrolitowej, skłonność do popadania w stany skrajnej kwasicy i obrzęków — są to typowe objawy zaburzeń homeostazy noworodka. Wyprowadzenie go z tych stanów wymaga odpowiedniej aparatury, zapewniającej stałe warunki komfortu otoczenia (ciepło, wilgotność, tlen) i sztucznego karmienia.

U wcześniaków występuje duża skłonność do krwawień, spowodowana większą kruchością i przepuszczalnością naczyń, potęgowana okresowymi stanami niedotlenienia. Krwawienia te i zaburzenia w krzepliwości krwi powodują powstawanie wylewów krwawych do różnych narządów wewnętrznych i do mózgu. Organizm wcześniaka jest bardziej podatny na zakażenia, które są często ostateczną przyczyną zgonu. U podłoża większości zgonów niedojrzałych noworodków leży niedotlenienie i zaburzenia w oddychaniu, a to wyzwala mechanizmy krwawień i sprzyja zakażeniu. W końcowym etapie zgon następuje z powodu skazy krwotocznej i wylewów krwi do mózgu albo zapalenia płuc i ogólnego zakażenia.

Niezależnie od możliwości zgonu we wczesnym okresie życia, noworodek niedojrzały w następstwie przewlekłego niedotlenienia i tak zwanego urazu zamartwiczego może w późniejszym czasie (w wieku 1—3 lat) ujawnić cechy niedorozwoju umysłowego, zaburzeń w mowie i sferze psychicznej, będące skutkiem uszkodzeń ośrodkowego układu nerwowego. Im bardziej niedojrzały jest noworodek, tym więcej ma szans na takie uszkodzenie. U wcześniaków o wadze poniżej 1500 g uszkodzenia te występują bardzo często. Dlatego należy zrobić wszystko, aby zapobiec urodzeniu się dziecka przed 37 tygodniem ciąży.

 

Podobne prace

Do góry