Ocena brak

POMNIK PRZYRODY

Autor /Sabayyy Dodano /31.07.2013

Objęte prawną ochroną twory przyrody nieożywionej (wodospad, głaz narzutowy, skały lub zespół skał, jaskinia, wywierzysko) lub ożywionej (okazałe drzewo, krzew, aleja drzew), stanowiące szczególną wartość przyrodniczą, kulturową, naukową i społeczną, posiadające niepowtarzalne cechy, pozwalające je wyróżnić wśród innych tworów. Termin ten wprowadził na przełomie XVIII i XIX wieku Alexander von Humboldt. Pierwszy spis pomników przyrody (drzew i zbiorowisk roślinnych) w Polsce wykonał w 1910 roku botanik, Marian Raciborski.

Obecnie w naszym kraju pomniki przyrody ustanawia wojewoda lub rada gminy. Odpowiednia ustawa reguluje postępowanie wobec tych obiektów, zakazuje jakichkolwiek form niszczenia i uszkadzania, w sposób bezpośredni jak również pośredni, np. składowanie odpadów w pobliżu chronionego obiektu. Jednocześnie określone są zasady pielęgnacji i ewentualnej modyfikacji pomnika.

Do 2005 roku ochroną objęto ponad 33 tys. obiektów, z czego większość to pojedyncze drzewa. Do najsłynniejszych pomników w Polsce należą: najstarsze drzewo - cis rosnący w Henrykowie Lu-bańskim, liczący 1260 lat;-dąb „Bartek" o-obwo-dzie pnia 916 cm; jaskinia Wierzchowska Górna o łącznej długości korytarzy 975 m; jeden z największych na Mazurach głazów narzutowych w Starych Juchach o obwodzie 10,61 m.

Podobne prace

Do góry