Ocena brak

Polscy krzyżowcy i misjonarze

Autor /Sydonia Dodano /19.04.2013

Książęta polscy, Mieszko Stary i Bolesław Kędzierzawy, wysłali (1147) poselstwo do papieża EugeniuszaIII, który z pewnością nakłonił ich do udziału w krucjacie przeciw poganom na Północy. Uczynili todla celów politycznych. Mieszko dołączył się do wyprawy krzyżowej na Szczecin, by odnowić zwierzchnictwo polskie nad Pomorzem Zachodnim. Bolesław Kędzierzawy, przy pomocy książąt ruskich, uderzyłna pogańskich Prusów. Względy polityczne kierowały także księciem Władysławem II, gdy brał udział zKonradem III w drugiej krucjacie.

Wygnany z kraju przez młodszych braci, chciał pozyskać poparciekróla niemieckiego i papieża. Eugeniusz III wysłał do Polski (1148) legata kardynała Gwidona w celupolubownego załatwienia sporu między książętami, może też omówienia udziału polskiego rycerstwa wkrucjacie. Chociaż legat opowiedział się przeciw młodszym książętom, a nawet nałożył na nich ekskomunikę,książę sandomierski Henryk udał się kilka lat później (1154) na wyprawę krzyżową do ZiemiŚwiętej. Miało to raczej symboliczne znaczenie. Przyczyniło się jedynie do sprowadzenia zakonów joannitówi bożogrobców.

Charakter krucjat starano się nadać polskim wyprawom przeciw Prusom i Jaćwięgom w latach 1147,1166-1167 i 1192. Łączyły jednak sprawę chrystianizacji z podbojem, a skuteczne okazały się dopiero wXIII wieku. Ośrodkiem kościelnej misji wśród Prusów było benedyktyńskie opactwo świętego Wojciechaw Płocku, założone (1138-1148) z fundacji biskupa płockiego Aleksandra. Współdziałało w dziele misji zbiskupem płockim Wernerem, który w sporze o wieś biskupią Karsko został zamordowany (1170) przezBieniarza, brata kasztelana wizneńskiego Bolestę, przy pomocy Prusów. Śmierć biskupa Wernera przerwałana dłuższy czas misyjne działanie wśród Prusów.

Do góry