Ocena brak

Położenie tętnicy podkolanowej

Autor /vanessahernandez Dodano /01.02.2012

Przez rozwór przywodzicieli tętnica i żyła udowa, jako naczynia pod-kolanowe, wstępują do dołu podkolanowego; towarzyszy im n. piszczelowy, który w przedłużeniu swego pnia macierzystego n. kulszowego z tylnej strony uda wstępuje weń w górnym kącie dołu, nieco bocznie od naczyń. Razem z nimi wytwarza on powrózek naczyniowo-nerwowy; biegną z nim również naczynia chłonne głębokie, w które włączone są węzły chłonne podkolanowe. W otoczeniu tkanki łącznej i tłuszczowej powrózek naczyniowo-nerwowy kieruje się wzdłuż całego dołu podkolanowego z jego kąta górnego do dolnego. W nieco zgiętym kolanie daje się on wymacać jako całość, jednak tętno arterii podkolanowej położonej najgłębiej nie jest wyczuwalne, ponieważ mocna powięź  zamyka dół podkolanowy od zewnątrz i nie dozwala na wniknięcie palca w głąb.

Wzajemne położenie głównych składników powrózka naczyniowo-nerwowego jest charakterystyczne zarówno w kierunku głębokościowym, jak i poprzecznym. W długiej osi równoległoboku podkolanowego, z jego kąta bliższego do dalszego najbardziej powierzchownie, przykryty tylko powięzią podkolanową, biegnie n. piszczelowy. Przyśrodkowe od nerwu i nieco głębiej w górnej części dołu leży ż. podkolanowa, w widoku od tyłu zakrywając częściowo tętnicę, która leży jeszcze głębiej oraz bardziej przyśrodkowo od żyły. Ku dołowi stosunki te zmieniają się o tyle, że oba naczynia przesuwają się nieco w stronę boczną i u wejścia do dolnego kąta równoległoboku częściowo zakryte są przez n. piszczelowy i trochę tylko widoczne po jego stronie bocznej (ryc. 275). Nerw przebiega więc śrubowato w stosunku do naczyń od strony bocznej do przyśrodkowej.

Oba naczynia podkolanowe złączone są z sobą silną osłonką, która nie obejmuje jednak nerwu. Dlatego przy odszukiwaniu naczyń nerw inoże być z łatwością wyizolowany z otaczającej go tkanki tłuszczowej i odsunięty na stronę.

Podłoże tętnicy w dole podkolanowym tworzy u góry powierzchnia podkolanowa kości udowej, poniżej ściana tylna torebki stawu kolanowego wzmocniona więzadłem podkolanowym skośnym, w dolnej części m. podkolanowy. Cienka warstwa tkanki tłuszczowej oddziela tętnicę od podłoża, zwłaszcza jego górnej i środkowej części. Jednak w przeciwieństwie do stawu łokciowego nawet maksymalne bierne zgięcie stawu kolanowego przeważnie nie może całkowicie przerwać prądu krwi, chociaż udaje się go w znacznym stopniu zahamować; dlatego też maksymalne zgięcie stawu kolanowego nie daje tak dobrych wyników jako pierwsza pomoc w krwotokach z naczyń podudzia, jak zgięcie stawu łokciowego w krwotokach tętnic przedramienia i ręki.

Stosunek do mięśni. W kącie górnym równoległoboku na t. podkolanową zachodzi m. półbłoniasty, w części dolnej tętnica leży między obu głowami m. brzuchatego łydki (razem z m. podeszwowym), poniżej zaś mięśnie te przykrywają pęczek naczyniowo-nerwowy. Do przodu w części dolnej tętnica graniczy z m. podkolanowym.

Podobne prace

Do góry