Ocena brak

Pojęcie matrycy analitycznej

Autor /gruszka Dodano /09.05.2014

Oznaczane substancje najczęściej są zawarte w mieszaninach z innymi substancjami, zwykle oddziałującymi na ich formę występowania (np. przez tworzenie połączeń kompleksowych), oraz często przeszkadzających przy ich oznaczaniu (problem swoistości analitycznej). Występujący w badanej próbce oryginalny układ: substancja badana-substancje towarzyszące nazywamy matrycą analityczną substancji badanej. Przykłady szczególnie złożonej matrycy analitycznej stanowią próbki biologiczne, w tym krew, osocze i surowica. W początkowym okresie rozwoju chemii klinicznej przy oznaczeniach we krwi i moczu korzystano z tych samych metod analitycznych jakie stosowano do roztworów nieza-wierających substancji pochodzenia biologicznego. Dlatego pierwszym etapem oznaczenia było najczęściej upodobnienie matrycy analitycznej badanego materiału biologicznego do materiałów badanych w klasycznej chemii analitycznej. Stąd próbkę krwi poddawano procesowi „odbiałczenia” przez denaturację i wytrącenie białka. Osiągano to np. poprzez zakwaszenie i ogrzewanie do temperatury wrzenia. Wytrącone białko odsączano łub odwirowywano, a badania wykonywano w pozostałym płynie. Taki sposób postępowania, po pierwsze, stwarzał ryzyko błędów analitycznych spowodowanych wiązaniem części badanej substancji przez wytrącony osad i po drugie, procedura odbiałczania ze względu na swój drastyczny charakter mogła modyfikować chemicznie substancje, które później oznaczano. Przez lala chemia kliniczna wypracowała więc własne metody analityczne nieniszczące badanej próbki. Obecnie zasadą jest oznaczanie substancji biologicznych w ich naturalnym środowisku, a więc z zachowaniem ich oryginalnej matrycy analitycznej.

 

Podobne prace

Do góry