Ocena brak

Podział uszkodzeń nerwów

Autor /gruszka Dodano /09.05.2014

W praktyce przyjęto klasyfikację uszkodzeń nerwów obwodowych wykorzystującą dwie skale: Seddona z 1943 roku i Sunderlanda z 1951 roku.

1. Klasyfikacja Seddona

-    neuropraksja (neuropraxis) - brak uszkodzenia aksonów, stwierdza się segmentalną demielinizację; przewodnictwo nerwowe ulega osłabieniu lub zablokowaniu w wyniku kompresji lub naciągnięcia nerwu; klinicznie występują zaburzenia czucia oraz funkcji motorycznej mięśni; objawy ustępują bez wtórnych powikłań po kilku-kil-kudziesięciu dniach;

-    aksonotmezja (axonotmesis) - to uszkodzenie całkowite aksonów, bez zniszczenia osłonki nerwu (endoneurinum i epineuri-num); klinicznie objawia się całkowitym zanikiem funkcji nerwu; po pewnym czasie następuje w niektórych przypadkach regeneracja, co przejawia się powrotem czynności; regeneracja trwa kilka-kilkadziesiąt miesięcy, ale w wielu przypadkach uszkodzenie jest trwałe;

-    neurotmezja (neurotmesis) - cechuje się zupełnym przerwaniem aksonów, mieliny oraz otaczającej tkanki łącznej; objawy kliniczne przypominają cuconotmesis, ale nie ma szans na spontaniczną regenerację nerwu, dlatego w tych przypadkach zawsze konieczna jest interwencja neurochirurgiczna.

2. Klasyfikacja Sunderlanda - oparta jest

na podziale na pięć stopni:

-    stopień I - blok przewodzenia z powodu kompresji lub niedokrwienia, przy zachowanej ciągłości nerwu, z ogniskową demie-linizacją; powrót funkcji nerwu po 2-3 tygodniach; odpowiada neuropraxis Seddona;

-    stopień II - uraz aksonu, bez zmian w tkance okołonerwowej; regeneracja nerwu z szybkością 1 mm/dzień; odpowiada axonotmesis Seddona;

-    stopień III - uszkodzenie endoneurinum, bez zmian w epi- iperineurinum-, powrót funkcji zależy od włóknienia śródpęczkowego;

-    stopień IV - uszkodzenie wszystkich osłonek z wyjątkiem epineurinum; zazwyczaj występuje powiększenie nerwu;

-    stopień V - całkowite przerwanie ciągłości nerwu; odpowiada neurotmesis Seddona.

 

Podobne prace

Do góry