Ocena brak

Podstawowa aparatura mikrobiologiczna

Autor /Otomar444 Dodano /16.08.2013

Autoklaw Urządzenie służące do sterylizacji niektórych pożywek oraz jałowienia drobnego sprzętu mikrobiologicznego (płytki Petriego, kolby, probówki, zlewki, butelki).

Autoklaw to hermetycznie zamknięty kocioł stalowy o podwójnych ścianach i dnie, w którym uzyskuje się wysokie ciśnienie. Jest zaopatrzony w manometr, termometr, zawór bezpieczeństwa i elektryczny system grzewczy. Czynnikiem jałowiącym w autoklawie jest przegrzana nasycona para wodna pod zwiększonym ciśnieniem. W aparacie gotująca woda doprowadza do nadciśnienia parę wodną, która ulega nasyceniu po zupełnym wyparciu powietrza. Manometr znajdujący się w obudowie wskazuje wzrost ciśnienia po zamknięciu zaworu odpowietrzającego.

Większość podłoży wyjaławia się w temperaturze 121°C przez 20 – 30 min, pożywki zawierające cukry i inne składniki termowrażliwe - 117°C, a materiał zawierający drobnoustroje zakaźne w temperaturze 134°C.

Ponieważ autoklaw to kocioł pracujący pod wysokim ciśnieniem, stąd osoby go obsługujące muszą przejść odpowiednie szkolenie. W przypadku zauważenia jakichkolwiek usterek (nieszczelności, niekontrolowany wzrost ciśnienia i temperatury) autoklaw należy natychmiast odłączyć od źródła zasilania i za pomocą zaworu bezpieczeństwa zredukować ciśnienie.

Pasteryzator

Typowym pasteryzatorem jest aparat Kocha. Jest to lekki, metalowy kocioł parowy z dodatkowym ażurowym dnem, pod którym znajduje się zbiornik z wodą. Kocioł przykryty jest luźną pokrywą z otworem na termometr i wylot pary wodnej. W obudowie znajduje się również wskaźnik poziomu wody. Źródłem wytwarzanej pary jest woda znajdująca się na dnie kotła, którą doprowadza do wrzenia system grzałek. Czynnikiem wyjawiającym jest bieżąca para wodna o temperaturze około 100°C. Służy do wyjaławiania pożywek mikrobiologicznych zawierających termowrażliwe składniki. Wyjaławiany nateriał ustawia się na ażurowych półkach. Czas pasteryzacji zależy od objętości i rodzaju wyjaławianego materiału i wynosi od 15-60 min. 

Suszarki

Zaopatrzone w termoregulator urządzenia ogrzewane energią elektryczną, służące do sterylizacji szkła laboratoryjnego i niektórych związków chemicznych oraz suszenia różnych substancji. Czynnikiem wyjaławiającym jest suche, gorące powietrze. Czas jałowienia w temperaturze 1600C trwa na ogół 2 godziny.

Termostaty (cieplarki)

Służą do hodowli drobnoustrojów. Są to specjalne szafki wykonane z blachy stalowej (lub drewna), zaopatrzone w płaszcz powietrzny lub wodny, który zapobiega utracie ciepła i niepożądanym wahaniom temperatury. W środku wyposażone są w ażurowe półki na hodowle mikroorganizmów. Termostaty są zasilane energią elektryczną, a wymagana temperatura jest ustawiana i utrzymywana dzięki tzw. termometrom kontaktowym.

Anaerostaty

Specjalne, hermetycznie zamykane aparaty do hodowli bakterii w warunkach beztlenowych. Zamiast powietrza mogą być wypełnione gazem obojętnym (CO2 lub N2) bądź też są zaopatrzone w pochłaniacze tlenu. Jest to najczęściej mieszanina węglanu potasowego, pirogallolu i ziemi okrzemkowej.

Obecnie wiele firm wytwarzających produkty do diagnostyki mikrobiologicznej poleca specjalne zestawy do wytwarzania środowisk gazowych wśród których znajdują się: zestawy do uzyskiwania środowiska beztlenowego; zestawy do uzyskiwania atmosfery mikroaerofilnej; zestawy do hodowli organizmów wymagających do wzrostu CO2.

Wytrząsarki

Urządzenia umożliwiające hodowlę wgłębną drobnoustrojów w podłożach płynnych w warunkach tlenowych. Dzięki wytrząsaniu (rotacji) uzyskuje się lepsze napowietrzenie hodowli. W zależności od rodzaju ruchu wyróżniamy wytrząsarki: 

o ruchu posuwisto - zwrotnym z regulowaną amplitudą drgań

rotacyjne z regulowanym skokiem drgań

Temperaturę inkubacji utrzymuje własna komora cieplna (wodna – łaźnia bakteriologiczna lub powietrzna), a wytrząsarki bez komory umieszcza się w pomieszczeniach o regulowanej temperaturze. Stosowane są również do sporządzania rozcieńczeń glebowych lub rozcieńczeń z innych materiałów.

Boksy (szafy) laminarne

Służą do wykonywania posiewów i przeszczepów mikroorganizmów, zabezpieczając badany materiał przed przypadkowymi zanieczyszczeniami z powietrza oraz zapewniając bezpieczeństwo pracy osobom wykonującym te czynności. Są to boksy, w którym następuje przepływ powietrza w układzie liniowym (pionowo lub poziomo) z określoną szybkością. Jałowość powietrza w boksach oraz w pomieszczeniu ich usytuowania zapewniają zainstalowane w obudowy filtry powietrza. Mogą to być filtry absolutne typu HEPA, które w 99,9% zatrzymują cząstki o średnicy 0,3 mm lub filtry z węglem aktywnym absorbujące szkodliwe czynniki zawiesin koloidalnych oraz gazy. Dodatkowym wyposażeniem boksów jest lampa UV, palnik oraz szyba uchylna do ochrony badanego materiału i pracownika.

Lampy bakteriologiczne

Są wykorzystywane do niszczenia mikroorganizmów występujących w powietrzu i na odkrytych powierzchniach zamkniętych pomieszczeń, np. hal produkcyjnych, laboratoriów, kamer do szczepień. Źródłem promieniowania są lampy kwarcowe, wypełnione oparami rtęci, emitujące w 95% statyczne lub zabójcze promieniowanie o długości fali 258 nm. Ponieważ promieniowanie to charakteryzuje się słabą przenikliwością (nie przenika przez zwykłe szkło), stąd nie jest wykorzystywane do wyjaławiania szkła i podłoży agarowych.

Filtry

Ponieważ pory filtrów są mniejsze od wymiarów bakterii, są wykorzystywane do jałowienia „na zimno” płynnych produktów (podłoży, buforów, płynów ustrojowych i innych termowrażliwych składników podłoży. Można je również stosować w metodach wydzielania toksyn z hodowli płynnej, enzymów lub innych produktów metabolizmu, a także do oznaczania liczby drobnoustrojów występujących w płynach o niewielkim skażeniu (woda, wino, klarowne soki, itp.).

Sączenie przez filtry przebiega jednak bardzo wolno, dlatego też proces sączenia przeprowadza się w warunkach podciśnienia, wykorzystując w tym celu pompy próżniowe. W pracy mikrobiologicznej wykorzystuje się filtry:

Chamberlanda wykonane z nieglazurowanej porcelany i oznaczane literami L1, L2 ... L13, itd. Im wyższa liczba przy L, tym mniejsza średnica porów. Do najczęściej wykorzystywanych zalicza się filtry L3 (1,9-2,5 µm) i L5 (1,3-1,9 µm).

Berkefelda wykonane z ziemi krzemionkowej i oznaczone literami: W (3-4mm); N (5-7mm); V (8-12mm). Najczęściej stosowane są filtry oznaczone literą N.

Azbestowe Seitza (w praktyce mikrobiologicznej do wyjaławiania podłoży stosuje się filtry oznaczone literami EK.

Schotta (rys.D) wykonane ze spiekanego porowatego szkła Oznacza się je literami G3, G4, G5. Do celów bakteriologicznych stosuje się filtry G5, które montowane są na kolbie próżniowej.

Membranowe (rys.E) najczęściej stosowane. Charakteryzują się dużą zdolnością filtracyjną. Są wykonane z estrów lub octanów celulozy, polichlorku winylu lub teflonu o średnicy porów od 0,05 – 14,0 mm. Mają postać cienkiej, sprężystej błony. Dzięki zastosowaniu różnicy ciśnień (nad- i podciśnienie) charakteryzują się dużą szybkością przepływu (40 cm3/min/cm2).

Mikroskopy – sprzęt służący do badania morfologii komórki drobnoustrojów. 

Podobne prace

Do góry