Ocena brak

PODPORZĄDKOWANIE

Autor /aleKac Dodano /11.11.2012

 

PODPORZĄDKOWANIE nłc. subordinatio (1,2), subalternatio (3); ang. subordination (1, 2), subalternation (3); fr. subordination (1, 2), subalternation (3); nm. Subordination (1, 2), Unterordnung (1, 2, 3), Subalternation (3)

1. metaf. Relacja co najmniej dwuczło­nowa, łącząca byty, z których drugi jest za­leżny od pierwszego, ale nie odwrotnie.

Rozróżnia się:

  1. podporządkowanie istotowe {per se) — gdy coś zależy od czegoś innego w sa­mym swoim istnieniu;

  2. podporządkowanie przypadłościo­we {per accidens) — gdy coś zależy od cze­goś innego jedynie pod względem cech przypadłościowych.

 

  1. W logice tradycyjnej: stosunek -^ ga­tunku do —> rodzaju.

  2. W logice tradycyjnej: subalter-nacja — jeden ze stosunków między zdaniami kategorycznymi o tym samym podmiocie i orzeczniku, określanych przez tzw. prawa -^ opozycji (2) (-> kwadrat lo­giczny). Stosunek podporządkowania za­chodzi między zdaniami szczegółowymi a ogólnymi (twierdzącymi lub przeczący­mi), tj. między: SiP i SaP (czyt.: niektóre S są P i każde S jest P) oraz między SoP i SeP (czyt.: niektóre S nie są P i żadne S nie jest P).

Podobne prace

Do góry