Ocena brak

Początki dynastii Tudorów. Wpływy angielskie w Szkocji i Irlandii

Autor /Hygin696 Dodano /03.05.2012

 

Henryk VII

  • Wzmocnienie dynastii Tudorów:

  • zagłada rodów magnackich w czasie wojny dwóch róż uwolniła monarchię od opozycji magnackiej

  • zakaz prywatnych armii

  • utworzenie przez Henryka VII sądu doraźnego, tzw. Izby Gwiaździstej, rozpatrującej bezapelacyjnie sprawy spisków przeciwko państwu i królowi

  • kontynuowanie polityki gospodarczej Edwarda IV: faworyzowanie eksportu rodzimego sukiennictwa; rozbudowa floty.

Szkocja

  • Wojny z Francją i wojny domowe zahamowały ekspansję Anglii na Wyspach Brytyjskich. Interwencja Edwarda III w Szkocji nie doprowadziła do trwałego podporządkowania tego kraju. Pomimo wzięcia do niewoli króla Dawida II, Plantageneci zadowolili się olbrzymim okupem za niego. Konieczność zdobycia przez Szkotów i dynastię tej sumy wzmocniła Parlament Szkocki. Odtąd baronowie, szlachta i przedstawiciele miast wyrażali zgodę na pobór każdorazowych podatków.

  • Korona po Dawidzie II przeszła w ręce Roberta II, jego siostrzeńca. Był on poprzednio dziedzicznym ochmistrzem dworu Dawida II, tzw. stewartem. Robert II zapoczątkował dynastię Stuartów.

  • Zarówno Robert II, jak i Jakub I (zamordowany) i Jakub II próbowali pozbyć się opozycji magnackiej kosztem zwiększenia prerogatyw parlamentu i drobnej szlachty. Ich próby zakończyły się klęską.

  • Stałe od czasów Dawida II przymierze z Francją powodowało rujnujące Szkocję i Anglię wojny. Kres temu stanowi rzeczy położył pokój wieczysty zawarty w 1502 r. pomiędzy Jakubem IV a Henrykiem VII. Aby go umocnić Jakub IV zawarł małżeństwo w 1503 r. z córką Henryka VII, Małgorzatą. Ożenek ten stał się podstawą roszczeń Stuartów do sukcesji w Anglii. Pokój wieczysty nie trwał ejdnak długo wobec tradycyjnego sojuszu Szkotów z Francją.

  • Na zewnątrz obszar Szkocji powiększył się o uzyskane od Norwegii Orkady i Szetlandy, a sama Szkocja otrzymała własna metropolię w St. Andrews.

Irlandia

  • Panowanie brytyjskie ograniczało się na tej wyspie do wschodniego wybrzeża. Baronowie normandzcy, który otrzymywali lenna w Irlandii, szybko asymilowali się z tutejszą kulturą.

  • W 1367 r. Edward III wydał Statut z Kilkenny, zabraniający lennikom królewskim mówić po irlandzku, nosić strój i stosować prawo irlandzkie, a małżeństwa mieszane uznawał za zdradę stanu.

  • Panowanie angielskie było jednak zbyt słabe w Irlandii, by wymusić postanowienia statutu.

  • Nową politykę prowadził Henryk VII. Na miejsce ziryzowanego namiestnika lorda- deputowanego Geralda Fitz- Geralda mianował Anglika, który przywrócił i zaostrzył Statut z Kilkenny.

  • Wkrótce król pod naciskiem opozycji przywrócił Fitz- Geralda.

Podobne prace

Do góry