Ocena brak

Płyn puchlinowy w jamie otrzewnowej

Autor /zenon80 Dodano /10.02.2014

Wodobrzusze jest równoznaczne z nadmiernym gromadzeniem się płynu w jamie otrzewnowej. Należy do częstych powikłań różnych postaci marskości wątroby, głównie alkoholowej i pozapalnej. Wzrost ciśnienia hydrostatycznego w sinusoidach wątroby nasila filtrację i transport składników z osocza krwi do limfy. W marskości wątroby ilość chłonki powstającej we włośniczkach zatokowych wzrasta ponad trzykrotnie, natomiast jej odpływ jest utrudniony. Zdecydowanie rzadziej przyczyną powstawania płynu puchlinowego mogą być nowotwory, choroby serca, gruźlica, tło immunologiczne, niedoczynność gruczołu tarczowego itp.

Diagnostyka różnicowa etiologii płynu puchlinowego polega na wykonaniu w krwi chorego szeregu badań laboratoryjnych, które mają wykluczyć lub potwierdzić etiologię wątrobową, sercową, nerkową lub hipoproteinemię.

Standardowa analiza płynu puchlinowego obejmuje określenie cech fizycznych, biochemicznych, mikrobiologicznych oraz mikroskopową ocenę komórek. Ważne jest nie tylko określenie liczby komórek tzw. cytozy w 1 |il badanego płynu, lecz także ocena jakościowa na podstawie morfologii i fenotypu tych komórek. Podczas analizy niezmiernie ważne jest wykonanie badań biochemicznych, a w szczególności: określenie stężenia białka całkowitego, albumin, fibronektyny, triglicerydów, LDL, a-amylazy.

Płyn puchlinowy jest płynem niezapalnym, klarownym o jasnożółtej barwie, ubogi w białko i leukocyty (<250 000/^1, głównie leukocyty jedno-jądrzaste). Zwiększona liczba leukocytów (> 250 000/|il) sugeruje nadłożenie płynu bakteriami, co może prowadzić do samoistnego zapalenia otrzewnej. Natomiast przy wzroście leukocytozy powyżej 500 000/|_il, z przewagą granulocytów obojętnochłonnych, rozpoznanie samoistnego bakteryjnego zapalenia otrzewnej jest praktycznie pewne. Posiewy płynu puchlinowego u tych chorych są dodatnie w ok. 90%.

 

Podobne prace

Do góry