Ocena brak

Pizzetti i Malipiero

Autor /KotFilemon Dodano /11.04.2013

Ildebrando Pizzetti (1880 1968) był wyjatkowo silnie zwiazany z wioska tradycja. Jegoznaczenie polega głównie na twórczosci operowej. Pizzetti uczył sie muzyki u ojca, pózniej w Farmie, studiował te muzykologie, co pozwoliło mu na głebsze wnikniecie w ducha dawnejmuzyki włoskiej. Sam uczył w Rzymie, był autorem wielu prac z zakresu muzykistarogreckiej i włoskiej. W swojej muzyce scenicznej był w wysokim stopniu uzaleniony od włoskiej romantycznej twórczosci operowej, w niektórych dziełach skłaniał sie ku weryzmowi, natomiast w twórczosci instrumentalnej pozostawał pod urokiem muzyki barokowej.

Współpracował z Gabrielem d'Annunzio (opera Fedra, 1915; muzyka teatralna). W jegodziełach scenicznych szczególnie ekspresyjne były recytatywne, deklamacyjne partie wokalne.Pizzetti posługiwał sie archaicznym jezykiem modalnym, nie pozbawionym cechoryginalnosci. Pis.ii opery (m. in. Yanna Lupa i Assassinio nellu Cattedrale), dziełasymfoniczne, koncerty instrumentalne i utwory kameralne.

Twórca oper, muzyki symfonicznej i kameralnej był Gian Francesco Malipiero (1882—1973), działajacy równiejako pisarz muzyczny i historyk muzyki. W swojej twórczosci mimo tendencji do wyjsciapoza konwencje Malipiero nigdy nie opuszczał tonalnosci i najpewniej czul sie w ramachbarokowych i przedba-rokowych koncepcji formalnych. Adaptował i przetwarzał elementymuzyki gregorianskiej, muzyki Monteverdiego i wczesnobarokowej.

Z dzieł kompozytora na uwage zasługuja; Sinfonia perantigenida, 1962 (jedna z jego 11 symfonii), opera DonGiovanni i dramat sceniczny Le metamorfosi di Bonaventura (1966) oraz Wariacje he: tematuna .fortepian i orkiestre; napisał te 6 koncertów fortepianowych, Entecatode na 14 instrumentów (1966) i szereg dziel kameralnych. Był kompozytorem wszechstronnym i niezwykle płodnym.

Podobne prace

Do góry