Ocena brak

Pielęgnowanie chorych po wylewie śródmózgo-wym

Autor /kulka Dodano /19.12.2013

Krwotoki mózgowe powstają w wyniku pęknięcia zmienionego chorobowo naczynia, przy współistniejącym często nadciśnieniu tętniczym. Stopień nasilenia i czas trwania może być różny. Podstawowym objawem dokonanego wylewu - udaru mózgowego są porażenia lub niedowłady połowicze, rozmieszczone w zależności od lokalizacji ogniska krwotocznego, oraz porażenia lub niedowłady ruchowych nerwów czaszkowych. Wśród innych następstw można wymię-nić objawy określone mianem zaburzeń wyższych czynności nerwowych. Zaliczamy do nich afazję, apraksję i agnozję, a także trudności w orientacji przestrzennej. Większości zespołów towarzyszy zaburzenie świadomości, mające na początku charakter zmian ilościowych, mogące później przybrać postać zmian jakościowych i zaburzeń wegetatywnych. Cechą charakterystyczną obrazu klinicznego jest dynamika objawów, mogąca być wynikiem ustępowania obrzęku mózgu i uruchomienia mechanizmów kompensacyjnych, związanych z plastycznością tkanki nerwowej. To ostatnie spostrzeżenie jest szczególnie ważne dla osób zajmujących się rehabilitacją chorych, gdyż tylko wielokrotna, wielostronna i długotrwała stymulacja ocalałych neuronów jest w stanie utrzymać aktywność, utorować i utrwalić łączność między neuronami na bazie nowych połączeń synaptycznych. Brak działań rehabilitacyjnych lub późne ich podejmowanie w znacznym stopniu obniża pułap potencjalnie maksymalnych efektów rehabilitacyjnych w związku z proliferacją komórek glejowych.

Podobne prace

Do góry