Ocena brak

PESYMIZM

Autor /aleKac Dodano /11.11.2012

 

PESYMIZM (nłc. = skłon­ność do wynajdywania we wszystkim złych stron, widzenie wszystkiego w czarnych barwach, od łc. pessimus = najgorszy) ang. pessimism; fr. pessimisme; nm. Pessimismus

Termin wprowadzony przez S. T. Coleridge'a (1795), a następnie, niezależnie od wer­sji angielskiej, przez A. Schopenhauera (1819) jako przeciwieństwo vs^> optymizmu.

  1. Ogólna nazwa nadawana doktrynom, według których świat jest ze swej natury zły, istotą życia jest cierpienie, wszystko zaś zmierza ku śmierci (m. in. Hegezjasz, A. Schopenhauer, S. A. Kierkegaard, E. von Hartmann).

  2. t. pozn. Pesymizm poznawczy — gło­szący niemożliwość poznania przez człowieka prawdziwej rzeczywistości (częściej zwany —> sceptycyzmem /la/).

    3. pot. Skłonność do stałego negatyw­nego oceniania zwłaszcza teraźniejszości i przyszłości.

Do góry