Ocena brak

PARALOGIZM

Autor /aleKac Dodano /11.11.2012

 

PARALOGIZM (gr. <paralogismós> = [ro­zumowanie] przeciwko rozumowi, mijają­ce się z rozumem) ang. paralogism; fr. paralogisme; rm\. Paralogismus, Fehlschlufi

  1. log. Rozumowanie niepoprawne, zwła­szcza — w odróżnieniu od -^ sofizmatu — takie, w którym nieświadomie naruszo­no prawa logiki formalnej.

  2. U I. Kanta: paralogizmy czy­stego rozumu {Paralogismenderreinen Vernunft) lub paralogizmy transcendentalne {transzendentale Paralogis­men) — błędne wnioskowania, poprzez które rozum ustala, że dusza jest: a) sub­stancją, b) nie złożoną, lecz prostą, c) jedną i tą samą pomimo upływu czasu, d) świa­domą istnienia samej siebie, a innych rze­czy, które mogą istnieć w przestrzeni —je­dynie jako przedstawień. Są to według Kanta dociekania wykraczające poza gra­nice możliwego doświadczenia, a ich źró­dłem, jak u R. Descartes'a, jest błędna in­terpretacja tego, co dane w —> Cogito.

Podobne prace

Do góry