Ocena brak

Paradygmaty edukacyjne

Autor /Stounn Dodano /17.03.2005

PARADYGMATY EDUKACYJNE
Wg Kuhna paradygmat to zbiór pojęć i teorii podstawowych tworzących podstawy danej nauki. Wg niego tych paradygmatów się nie kwestionuje. Najogólniejszym paradygmatem jest paradygmat działalności naukowej. W pedagogice paradygmat to zbiór ogólnych założeń i ostatecznych przesłane podstawowych założeń w wyjaśnianiu jakiegoś obrazu rzeczywistości przyjętych w społeczności uczonych a następnie upowszechniony jako zbiór myślenia w normalnych zbiorowościach użytkowników. Kuhn twierdzi ze paradygmat musi być spójny log. i pojęciowo, musi być jak najprostszy, dawać możliwość tworzenia teorii szczegółowych.
Co zawiera paradygmat edukacyjny?
U Kwiecińskiego każdy paradygmat w swej strukturze zawiera właściwą dla siebie treść, filozofie społeczna, ma swą postać negatywną, posida też wymiar pozytywny(cele), ma ideologię, teorię psychologiczną i socjologiczną i zawiera sposób rozumienia samej edukacji, posiada strategie zmian.
Edukacja to: praktyka społ. wywierająca wpływ na psychikę człowieka, zachowanie, odbywa się w obrębie grup społecznych, które tworzy kultura.
Po co tworzy się paradygmaty? Pozwalają wyjaśnić podstawowe pytania
Dwa paradygmaty: Pajdocentryzm i didaskalocentryzm
PAJDOCENTRYZM: przyjmuje się z założenia swobodny rozwój czł. dziecka, w relacjach człowiek-społeczeństwo ważniejsza jest jednostka, dziecko, jednostka jest uprzywilejowana
ZAŁOŻENIA: *źródło rozwoju dziecka znajduje się w nim* wychowanie powinno wydobywać z dziecka zdolności* wych(edu)ma stwarzać dobre warunki rozwijania zdolności*każda planowa, nauczona interwencja w edukacji blokuje indywidualność dziecka i zamyka rozwój *pedagog akceptuje dziecko takim jakie jest, stwarza możliwości rozwoju indywidualnego, przedstawia możliwości rozwoju. Autor tej ped:Jan Jakub Rousseau
ODMIANY:humanistyczna(skierowany na dziecko)zespół założeń nadający subiektywne
znaczenie faktów wyst. w życiu społecznym, kultura jest przemocą narzucona jednostka, krytyk wobec dominacji nad dzieckiem, krytyczny stosunek do organizacji społ., deskoloryzacja, edukacja to wyzyskanie człowieka spod przemocy nierównego statusu
Interpretatywna:bada się jak jednostka zyskuje świadomość w ramach struktur społ., nie ma radykalnych zmian poł. Bo one nie gwarantują swobodnego rozwoju dziecka, wnikanie w świat dziecka, rozpoznaje jak dziecko pojmuje rzeczywistość, opisuje się edukacje w języku dziecka, pedagog umożliwia interpretowanie świata, osobista wiedza dziecka ma taka trwałość jak wiedza publiczna
DIDASKALOCENTRYZM:uprzywilejowane jest społeczeństwo w edukacji, społeczeństwo tworzy struktury praktyki edukacyjnej, uczniowie to ogniwo, które przyjmuje kulturę i przekazuje z pokolenia na pokolenie, szkoły realizują interes społeczny, dziecko nie ma dzieciństwa, uczy się roli która będzie pełnić, nie liczy się indywidualność dziecka, edukacja przewiduje zdobycie konkretnych umiejętności, ważna jest wiedza publiczna, zmiany w czł.

Podobne prace

Do góry