Ocena brak

PAPUGA JAN

Autor /szumik Dodano /10.04.2012

PAPUGA JAN, ur. 16 II 1915 we wsi Zbyszek pod Piotrkowem Trybunalskim, zm. 2 I 1974 w Szczecinie, prozaik. Pochodził ze środowiska chłopsko-robotniczego, pracował jako tragarz, później jako listonosz, od 1935 służył w lotnictwie morskim, wydalony za przynależność do KZMP. Podczas II wojny świat, w alianckiej marynarce wojennej. W 1945 powrócił do Polski i osiadł w Szczecinie. Później pływał na stątkach handlowych. W 1949 otrzymał nagrodę m. Szczecina. Ogłosił tom opowiadań morskich i wojennych Najpiękniejszy rejs (Londyn 1945, wyd. krajowe pt. Szczury morskie. Sea Rats 1946). Opublikował tomy opowiadań Guadalajara! Guadalajarali Rio Papagaio (1969). Pośm. ukazał się wybór opowiadań Oceany, oceany (1975, w wyborze S. Telegi), nie ukończ, powieść Papierowa dżungla (1982) oraz zbiór 8 opowiadań Singsiarz (1983); powieść Albatros (powst. 1949) ukazała się pt. Okrutny świat (1984). Twórczość P. nawiązuje do wątków autobiogr., m. in. wspomnień z proletariackich środowisk Łodzi, przygód wojennych podczas służby w marynarce. Samorodne pisarstwo P., nacechowane autentyzmem i artyst. wrażliwością, celnie łączy skłonność do moralistyki i filoz. refleksji z lud. fantazją.

J. OSADA Szczecin - lata nadziei (o J. Papudze), „Przegląd Tyg." 1984 nr 11-12.

Podobne prace

Do góry