Ocena brak

PANENTEIZM (semipanteizm)

Autor /aleKac Dodano /11.11.2012

 

PANENTEIZM (semipanteizm) (gr. pan en theó = „wszystko w Bogu") ang. pan{-) entheism; fr. panentheisme; nm. Panentheismus

Termin wprowadzony w XIX w. (K. Ch. F. Krause, 1828) i spopularyzowany w zwią­zku z badaniami nad myślą indyjską. W odniesieniu do filozofii europejskiej za­częto nim określać koncepcje pośrednie między -^ teizmem a -> panteizmem, w szczególności zaś doktryny, według któ­rych Bóg jako jedyna substancja  zachowu­je swą osobową odrębność i wykracza po­za świat, istniejący bez reszty w Nim sa­mym (m. in. Plotyn >panteizm /a/ emanacyjny, Jan Szkot Eriugena, Mikołaj z Kuzy, F. E. D. Schleiermacher, A. N. Whitehead, Ch. Hartshorne).

Podobne prace

Do góry