Ocena brak

Osiemnasty tydzień ciąży - układ kostny

Autor /kulka Dodano /20.12.2013

Drugim okresem, gdy staw biodrowy jest szczególnie zagrożony zwichnięciem, jest czas około 18. tygodnia ciąży. Wówczas mięśnie wokół stawu biodrowego są już prawidłowo rozwinięte, aktywność ruchów jest tak duża, że matka zaczyna je również odczuwać. Zdaniem Degi zachodzi wówczas możliwość zaczepienia kończyny dolnej o inną część ciała płodu, jak podbródek, kończyna górna, pępowina, w ten sposób, że nie może ona wrócić do swojego poprzedniego normalnego ustawienia. W takim ultrafizjologicznym położeniu staw biodrowy zachowuje zawsze swe zgięcie, tj. pozycję, w której głowa k. udowej daje się łatwo przesunąć w obrębie torebki stawowej z powodu jej rozluźnienia. Stwarza to niebezpieczeństwo dla zwartości stawu. Dłuższe utrzymywanie tej ultrapozycji kończyny może wypaczać rozwój stawu biodrowego i przyczynić się do wadliwego jego ukształtowania. Gdy wówczas dojdzie do decentracji głowy k. udowej, powstanie zaburzenie rozwoju obrąbka panewkowego i w następstwie spłycenie panewki, mogące doprowadzić do powstania zwichnięcia stawu biodrowego. Zwichnięta głowa k. udowej na skutek zaburzenia działania przywodzicieli i odwodzicieli zmienia swój kształt i ulega spłaszczeniu od strony wtórnej panewki. Pierwotna panewka jest mała i zniekształcona ze względu na brak stymulującego działania głowy k. udowej.

W tym okresie rozwoju może powstać rzadkie zniekształcenie stawu biodrowego, zwane przednim jego zwichnięciem. Zwichnięcie to jest następstwem zaburzenia rozwoju obrąbka panewkowego w jego przednio-górnej części i defektu więzadła łonowo--udowego, połączonego z brakiem przyczepu torebkowego ścięgna mięśnia prostego uda.

 

Podobne prace

Do góry