Ocena brak

ORGANICYZM

Autor /aleKac Dodano /11.11.2012

 

ORGANICYZM (nłc. organicus - należy­cie urządzony, dobrze uporządkowany, z gr. organikós = służący za narząd lub narzędzie) ang. organicism; fr. organicisme; nm. Organizismus

Określenie rozpowszechnione przez F. W. J. Schellinga {organisch — „organiczny" w przeciwstawieniu do „mechanicznego" — mechanisch).

  1. Ogólna nazwa przyznawana poglą­dom, doktrynom, według których cała przy­roda lub jej poszczególne dziedziny czy też jakiś wyodrębniony fragment rzeczywisto­ści stanowią całość funkcjonującą w podob­ny sposób jak żywy -> organizm (1) i two­rzą odrębne struktury organiczne, które podlegają swoistym prawom. Do organicyzmu zalicza się m. in. —> hylozoizm ko­smologię platońską, fizykę stoików, filo­zofię przyrody F. W. J. Schellinga, A. N. Whiteheada, -^ organizmalizm, a w szcze­gólności -^ holizm (1), który tłumaczy istotę życia swoistą organizacją materii, nie zaś zasadą witalną, jak —> witalizm, czy fizykochemicznymi właściwościami materii, jak —» mechanicyzm (3).

  2. soc. Kierunek, według którego społe­czeństwo, będąc częścią przyrody, spełnia te same funkcje, co i organizmy biologicz­ne wyższego rzędu (P. F. Lilienfeld-Toailles, A. E. F. Schaffle, R. Worms). Organicyzm socjologiczny wywodzi się od A. Comte'a i H. Spencera, który podporządkowy­wał społeczeństwo jako fragment rzeczy­wistości przyrodniczej prawom rządzącym życiem organicznym.

Podobne prace

Do góry