Ocena brak

Oprawa kamieni ozdobnych

Autor /Pimen Dodano /02.11.2012

Najprostszą oprawą
znaną od czasów przedhist. jest przewiercenie i nanizanie
na nić stosowane do dzisiaj dla pereł, bursztynów
i in. barwnych kamieni półszlachetnych; innym
rodzajem oprawy jest umieszczenie przewierconego
kamienia na metal, nicie przytwierdzonym do przedmiotu;
stosuje się go gł. dla pereł i korali; bardziej
skomplikowaną oprawą jest umieszczenie kamienia
w metal, przegródce lub komórce, przylutowanej do
przedmiotu dekorowanego; sposób znany w staroż.
Egipcie, Grecji i Rzymie, w VII-IX w. na Węgrzech; w
Europie w IX-X w. oprawiano kamienie (kaboszony)
między dwie blachy, przy czym w górnej wycinano
otwór nieco mniejszy od średnicy kamienia, który
obciskał swymi krawędziami brzegi kamienia, przyciskając
go do blachy spodniej; we wczesnym średniowieczu
często wykonywano oprawy kasetowe,
gdzie kamień umieszczano w kasetce odpowiedniego
kształtu i wielkości, a jej brzegi zaginano ku wnętrzu,
mocując w ten sposób kamień; kasety takie można
było nitować na dowolnym obiekcie blaszanym lub
łączyć ogniwkami w łańcuchy.

W wiekach średnich
rozpowszechnia się również oprawa pełna, polegająca
na osadzeniu kamienia o płaskim spodzie w płytkich
wgłębieniach wyciętych w blasze, zaś kamienia
ze spodem wypukłym w ażurowych gniazdach, których
średnica górna była większa od dolnej; następnie
zakuwano brzegi oprawy nasuwając metal na
krawędź kamienia.

Dla kamieni o szlifie brylantowym,
wymagającym dużej ilości światła, stosowano
ażurową oprawę koronkową, będącą rodzajem
obręczy z wyciętymi w górnej i dolnej krawędzi zębami
- górą tworzą one "łapki" ujmujące kamień, zaś
liczne ażury oprawy umożliwiają swobodny dostęp
światła do wnętrza kamienia ze wszystkich stron wzbogacając
jego barwę; oprawa koronkowa używana jest
do dzisiaj dla kamieni przejrzystych.

W praktyce jubilerskiej
przyjęły się pewne zwyczaje dotyczące o.k.o.:
białe, a zarazem przejrzyste kamienie otrzymują zawsze
oprawę srebrną lub platynową, nawet jeśli reszta
ozdoby jest złota; wszystkie barwne kamienie
szlachetne oprawiano w złoto lub srebro złocone, półszlachetne
przeważnie w srebro; najczęściej stosowane
zestawienia kamieni barwnych to np.: duże kamienie
szlachetne, jak szafir, rubin, szmaragd, opal szlachetny,
turkus, otaczane są drobnymi diamencikami; topazy
granaty, turmaliny, cyrkonie, spinele oraz kamienie
półszlachetne oprawiano zazwyczaj osobno,
zaś duże diamenty zawsze osobno; perła w złocie z
czarną emalią, rzadziej w otoczeniu diamentów; korale
często z diamentami lub białymi szafirami; na ogół
przy kamieniach przejrzystych łączy się najwyżej dwa
kolory, przy kamieniach półszlachetnych i nieprzejrzystych
można łączyć różne barwy.

Podobne prace

Do góry