Ocena brak

Operacje na ścięgnach i mięśniach

Autor /kulka Dodano /19.12.2013

Przecięcie ścięgna (tenotomia). Ma na celu usunięcie przykurczu stawu wskutek nadmiernego napięcia włókien mięśnia (np. w mózgowych porażeniach kurczowych) lub wskutek przykurczu miosta-tycznego. Użycie tenotomu (nóż o bardzo wąskim ostrzu) umożliwia wykonanie tenotomii przezskór-nej (np. przyczepów mięśni przywodzicieli); bezpieczniejsza jest jednak tenotomia otwarta. Bezpośrednio po tenotomii wykonuje się zwykle redresję, a następnie ustala się staw w poprawnym ustawieniu na okres gojenia rany.

Przecięcie mięśnia (myotomia). Zabieg ten wykonuje się z podobnych wskazań, często łącznie z przecięciem ścięgna. Tenotomia i miotomia bywają często wstępem do redresji (np. w leczeniu kręczu szyi).

Wydłużenie ścięgna (elongatio tendinis). Wykonuje się w celu usunięcia mięśniowopochodnego przykurczu stawu. Typowym sposobem wydłużenia ścięgien na goleni i stopie jest ich przecięcie w kształcie wydłużonego Z, stosowne rozciągnięcie przylegających do siebie przeciętych płaszczyzn i zespolenie ich szwami.

Przeniesienie obwodowego przyczepu ścięgna (transpositio insertionis tendinis). Umożliwia uzyskanie czynności ważniejszej i gorzej kompensowanej za cenę ubytku czynności mniej ważnej lub lepiej kompensowanej. Obowiązuje wcześniejsze lub równoczesne usunięcie przykurczów stawów, przywrócenie równowagi sił działających mięśni. Odcięte u przyczepu ścięgno należy przeprowadzić najkrótszą drogą podskórną, umocować do kości pod fizjologicznym napięciem oraz zabezpieczyć przed biernym rozciąganiem aż do uzyskania pełnej sprawności mięśnia. Mimo spełniania tych warunków, liczyć się należy z utratą około 20% siły mięśnia.

 

Podobne prace

Do góry