Ocena brak

Opatrunki gipsowe

Autor /grubaska Dodano /18.12.2012

Wyniki nastawienia, redresji, zabiegu operacyjnego utrwala się unieruchomieniem zewnętrznym, jakim jest opatrunek gipsowy". Opatrunki gipsowe wykonuje się różnymi sposobami, najczęściej używa się kombinacji obwojów okrężnych i podlużników. Opatrunki gipsowe nietypowe, w których wykorzystuje się np. szyny Cramera, zaczepy wyciągowe itp., stosuje się w rozległych, otwartych uszkodzeniach kończyn (np. opatrunki gipsowe mostowe dla umożliwienia kontroli rany). Opatrunki gipsowe nietypowe to także takie, które unieruchamiają kończyny w pozycjach niefizjologicznych (np. nadmierny wyprost, lub zgięcie), jednakże czasowo koniecznych z uwagi np. na rodzaj złamania, złuszczenie nasady itp.

Opatrunki gipsowe poza uszkodzeniami kości i stawów oraz zabiegami ope-lacyjnymi mają także zastosowanie w leczeniu ran tkanek miękkich, w leczeniu przykurczów, w poprawianiu ustawień stawów w następstwach niedowładów lub porażeń, zapobieganiu zniekształceniom i przykurczom oraz zakażeniom wtórnym. Podlużniki gipsowe, które mogą być dowolnie zdejmowane i zakładane, mają zastosowanie w okresie rozpoczynania usprawniania ruchów; zastę pują one niejednokrotnie aparaty ortopedyczne. Przeciwwskazaniem do zakładania opatrunków gipsowych jest nie opanowane krwawienie, uszkodzenia naczyń grożące martwicą oraz zakażenia beztlenowcami. Wysoka gorączka połączona z bólem unieruchomionej kończyny, obrzęk palców, powiększenie i bo-lesność węzłów chłonnych lub zły stan chorego stanowią wskazania do rewizji lub zmiany opatrunku.

Podawanie środków przeciwbólowych jest przeciwwskazane, gdyż maskuje objawy (ucisk) martwicy tworzącej się pod gipsem.

Natychmiastowe zdjęcie opatrunku gipsowego obowiązuje w każdym przypadku podejrzenia o zgorzel gazową lub powikłania ropne. Wskazaniem do kontroli opatrunku są objawy ucisku przez gips.

' Przeciwieństwem jest unieruchomienie wewnętrzne, gdy odłamy zespala się konstrukcjami metalowymi (śruby, gwoździe, płytki, sprężyny).

Pielęgnowanie chorego w opatrunku gipsowym polega na odpowiednim ułożeniu, zabezpieczającym przed pęknięciem nie wyschniętego gipsu. Następnie sprawdza się stan krążenia i ruchów palców oraz czy nie ma ucisku gipsu

na wystające punkty kostne, naczynia i nerwy. Najwygodniejsze dla chorego unieruchomionego jest łóżko z ramą bałkańską i trapezem umożliwiającym mu dźwiganie się i poruszanie w łóżku.

Do ucisku gipsu dochodzi najczęściej w okolicy sklepienia stopy, jej bocznego brzegu, na pięcie, w okolicy kostek, rzepki, grzebieni biodrowych oraz na kości krzyżowej. Dużą wagę przywiązuje się do zmian barwy skóry i obrzęku palców, gdyż może to wskazywać na działanie ucisku upośledzającego krążenie krwi. Do największego obrzęku dochodzi w ciągu pierwszych 4 dni po zabiegu lub złamaniu. Przyczyną zaburzeń krążenia jest najczęściej obrzęk pourazowy.

Chorym, którym wolno obciążać kończynę, wgipsowuje się obcas lub strzemię chroniące gips przed zniszczeniem. Ponieważ strzemię wydłuża nogę i doprowadza do przybierania nieprawidłowej postawy ciała, zleca się choremu podwyższenie obcasa w bucie nakładanym na zdrową nogę. Wbrew temu co się wydaje, chory unieruchomiony w dużym opatrunku gipsowym (gorset, gips biodrowy) zazwyczaj może, a często nawet powinien wykonywać większość codziennych czynności samoobsługi. Często może on też podejmować wiele innych czynności (szkoła, praca) bez szkody dla przebiegu gojenia się złamania.

Stosowanie opatrunków gipsowych szeroko umożliwia ambulatoryjne leczenie wielu chorób ortopedycznych. Po krótkim okresie pobytu w szpitalu wypisuje się chorych do domu i dolecza sposobem kontroli ambulatoryjnej i rehabilitacji.

Długotrwałe unieruchomienie pociąga za sobą zmiany miejscowe, jak i ogólne. Należą tu zaniki mięśniowe, zmiany włókniste torebki i więzadeł stawowych (ograniczenie ruchów stawów), odwapnienie kości i inne. Po ustąpieniu obrzęku i nadmiernego przekrwienia pourazowego ma miejsce zastój krwi i chłonki w mięśniach i tkance podskórnej, gdyż brak jest pobudzającego krą żenię działania skurczu mięśni i ruchu. Zastój żylny przedłuża proces prawidłowego gojenia się złamania, ponadto przy stosowaniu rozległych opatrunków gipsowych mimo rehabilitacji dojść może do tragicznej w skutkach zakrzepicy.

W przypadku upośledzonego ukrwienia skóry, niedokrwistości, niedoboru białka (błędy dietetyczne), jak to ma miejsce u ludzi starszych, powstaje groźne niebezpieczeństwo odleżyn, zwłaszcza gdy ból w uszkodzonych częściach ciała jest silniejszy niż w miejscu ucisku na skórę.

Podobne prace

Do góry